Interview: Canary Pete wint de Cartoon Press Belgium-prijs!
Canary Pete, 57 jaar - "Ik ben 57, maar een ijverige journalist heeft niet zeven maar negen verstaan" -, wint de Cartoon Press Belgium-prijs, de belangrijkste prijs die een cartoonist in België kan winnen. De jury vond zijn cartoon over Obama die de Nobelprijs voor de Vrede won de beste. Een cartoon die Sus Damiaens - u geloofde toch echt niet dat Canary Pete 's mans echte naam was? - zonder al te veel persdrang op papier zette. Het lijkt wel of hij er geen zak heeft moeten voor doen - niets is minder waar - maar de cartoon levert hem ook een leuk zakcentje op van 6.000 euro. Feest dus ten huize Canary Pete en daar zijn wij altijd graag bij. "Aan mijn vrouw heb ik wel gevraagd dat, als ik begin te lachen om mijn eigen cartoons, het tijd is om me te laten testen op Alzheimer". (KM)
Je wint de Cartoon Press Belgium-prijs. Hoe reageerde je op dit fijne nieuws?
Canary Pete: Ik zat in een vergadering toen mijn gsm afging, ik verontschuldigde me en ging even apart. Als je het nieuws dan hoort heb je iets van .. wie ?.. IKKE ??? .. dat dringt nog niet zo dadelijk tot je door, temeer omdat ik onmiddellijk terug de vergadering in moest. Die avond heb ik de grootste moeite gehad om mijn dagcartoon voor de volgende dag af te krijgen. Ik was er gewoon niet bij.
Hoe belangrijk is die prijs in de carrière van een cartoonist?
Voor mij betekent deze Press Cartoon Belgium-prijs heel veel, dit is immers de grootste prijs die je als cartoonist in België in de wacht kan slepen. Het is meer dan een schouderklop, een signaal dat je goed bezig bent en een stimulans om verder te doen. Het is een bekroning van jaren koppig verder doen (want je moet als cartoonist wel koppig zijn om het vol te houden).
Je wint de Cartoon Press Belgium-prijs met een cartoon over de Nobelprijs van de Amerikaanse president Obama. Hoe is die cartoon tot stand gekomen?
Soms zit je als cartoonist te broeden om er een idee uit te persen, en soms gaat het als het ware vanzelf. De winnende cartoon is er zo een van het laatste soort. Ik hoorde op de radio dat Obama de Nobelprijs kreeg. Voor de vrede dan nog (een president van een natie die wel het meest aantal soldaten in oorlogsgebieden heeft rondlopen ....) en ik zag de cartoon meteen voor me. Behalve het grafisch uitwerken, heb ik daar dus geen zak voor moeten doen.
Aan de prijs is ook een geldbedrag verbonden van 6.000 euro. Op vakantie gaan zal dit jaar geen probleem worden?
Die geldprijs is natuurlijk mooi meegenomen. Ik geef toe dat ik graag verre reizen maak maar deze prijs ga ik gewoon aan mijn vrouw geven. Zij is de helft van Canary Pete, zonder haar geen Canary Pete. Het is maar omdat zij zowat alles bereddert in huis dat ik me voluit kan bezig houden met de cartoonerij.
Hoe makkelijk is het om een cartoonist te zijn in België? Niet alleen qua werk maar ook qua onderwerpen?
Het moeilijkste voor een cartoonist is om ergens bij een blad of krant een poot tussen de deur te krijgen en daarna blijft het knokken om je plaatsje te behouden. Je mag dat ook niet onderschatten. Zes dagen op zeven moet je paraat staan, zin of geen zin, mooi weer, leuk terras... Rond 17 of 18 uur moet je in je hok kruipen en een cartoon produceren. Onderwerpen zijn er meestal wel genoeg in dit landje en als het dan eens minder is in de komkommertijd dan is er altijd nog het randnieuws dat een leuk idee kan opleveren.
De vraag zal je wellicht al veel gesteld zijn maar we weten het graag. Van waar komt de naam Canary Pete?
In mijn beginperiode ondertekende ik cartoons, in een gekke opwelling, met Canary Pete (kanariepiet in fout Engels geschreven). Die naam is dermate belachelijk dat hij in het geheugen blijft hangen, dus ... ik heb die maar gehouden.
Wie vind jij qua cartoonist goed?
Het klinkt misschien raar, maar ik ben fan van de meeste van mijn collega's. Er is immers geen enkele cartoonist die elke dag even goed is, dat kan niet.
Je nadert de 60. Gaat een cartoonist op pensioen? Of zie jij jezelf nog 40 jaar doorgaan?
Ze hebben me in de krant wat ouder gemaakt dan ik ben. Ik ben 57, maar een ijverige journalist heeft niet zeven maar negen verstaan. Aan pensioen denk ik niet. Zolang de geest nog ideetjes levert en de hand niet bibbert ga ik door. Het is te plezant. Aan mijn vrouw heb ik wel gevraagd dat, als ik begin te lachen om mijn eigen cartoons, het tijd is om me te laten testen op Alzheimer.
Dan kunnen wij zonder zorgen verder blijven lachen!
Meer info!
Gepubliceerd op 25 Februari 10 - 07:00
Leuk gesprek met Canary Pete. Vind de cartoon in kwestie ook wel aardig, maar was dit werkelijk de beste cartoon die in Vlaanderen is gemaakt in het afgelopen jaar?
Michael Minneboo (URL) - 25 02 10 - 10:54
