Interview: Merho verrast met Kiekeboe-album ‘Doodeenvoudig/Eenvoudig dood’
Merho: "Gek, eerst was 'Kiekeboe' gewoon een strip, later een product en nu is het een merk."
Er zullen wellicht wel voor- en tegenstanders bestaan wanneer Merho nog eens een buitenbeentje in de 'Kiekeboe'-reeks tekent. 'Album 26' zal zo bijvoorbeeld bij veel mensen toch wel in het geheugen gegrift staan als het album waarin Merho volop experimenteert. In het 122ste 'Kiekeboe'-album 'Doodeenvoudig/Eenvoudig dood' vertelt de auteur hetzelfde verhaal twee keer maar dan vanuit een ander gezichtspunt. Simpel? Dat niet maar dat Merho er plezier aan beleefd heeft, staat buiten kijf. Stripelmagazine sprak met Merho die wel houdt van dit soort afwisseling in het 'Kiekeboe'-oeuvre!
Door Kurt Morissens/Scans Willem Gay
‘Doodeenvoudig/Eenvoudig dood’ is een buitenbeentje in de reeks. Je vertelt hetzelfde verhaal twee keer maar vanuit iemand anders gezichtspunt. Waar heb je dit idee opgedaan?
Merho: Deze verhaalstructuur is een klassiek gegeven in film en literatuur. Sinds het album verscheen, heeft men me al verschillende films genoemd waarin deze techniek wordt toegepast. Vraag me niet welke, want ik ben de titels al vergeten. Ik kende die films alleszins niet. Maar ik had het er zeker niet voor gelaten. Enkele jaren geleden had een boek van Nicci French ook zulk een constructie. En Benny Baudewyns maakt er in zijn laatste thriller 'De Walpurgis Nachtmerrie' eveneens gebruik van.
Het is toch weer een specialleke. Heb jij dat soort uitdagingen nodig om alert te blijven bij 'Kiekeboe'?
Ik hou van aparte scenariovormen. En het is een aangename afwisseling met de klassiek opgebouwde verhalen. Bovendien heb ik er behoefte aan, om het werk voor mezelf fris te houden. Ik wilde al lang een verhaal vertellen vanuit twee standpunten. En dit gegeven leek me hiervoor heel geschikt. Marcel Kiekeboe die zomaar, zonder zichtbare aanleiding, verdwijnt. Hoe verder de anderen gaan graven, hoe bizarrer het wordt. Chronologisch vertelt, was de spanningsboog nooit zo sterk geweest. 'Pulp Fiction' zou ook nooit dezelfde kracht hebben, als Tarantino de scènes in de montage niet door mekaar had gegooid.
Het deed me heel even denken aan het boek ‘Stijloefeningen: 99 manieren om een verhaal te vertellen’ van Matt Madden. Eigenlijk heb je dat al veel gedaan in de 'Kiekeboe'-reeks. Zijn er nog zo van die stijlen die je wel eens wil proberen?
Er schiet me momenteel niet meteen eentje te binnen. Maar Kiekeboe heeft zich altijd bediend van verschillende stijlen en genres. Het komt er dan op aan om ze zo te verwerken, dat het toch telkens weer een echte 'Kiekeboe' wordt. Noem het een stijloefening. De grote Stanley Kubrick, waarmee ik me zeker niet wil vergelijken, deed dat in zijn films ook. Telkens boorde hij een ander filmgenre aan, maar het resultaat was steeds een pure Kubrick-film.
Wat zijn de moeilijkheden scenariotechnisch om zo’n verhaal te vertellen?
Je moet er vooral je hoofd goed bijhouden. Dus telkens terug gaan kijken of alles in het 2e deel wel klopt met deel 1. Bij de eindcorrectie zijn er nog een heleboel foutjes uitgehaald. En ondertussen heb ik er nog een gevonden. Ik zeg niet welke. Dat moet de lezer maar zelf ontdekken. Voor de herdruk wordt het alleszins aangepast.
We gaan massaal op zoek! De eerste 15 bladzijden speelt de titelfiguur – Marcel Kiekeboe dus – gewoonweg niet mee. Al draait het wel allemaal om hem. Zou je eigenlijk een album van Kiekeboe kunnen maken zonder hem er in te laten spelen? En is er een personage die je absoluut elke keer moet opvoeren? Waar je niet buiten kan?
Marcel is niet lijfelijk aanwezig, maar het gaat wel de hele tijd over hem. Een heel album zonder hem zou een uitdaging zijn. Moest ik hiervoor een sterk scenario hebben, zou ik geen seconde twijfelen. Een heel verhaal zonder Fanny zou al iets moelijker liggen.
Ondertussen blijft Leon volop achter een vrouw zoeken. Hoe lang ben je van plan om hem achter de vrouwen te laten lopen? Heb je nu al een afgelijnd idee hoe dit zal stoppen en maakt dat meteen weer een nieuwe verhaallijn/scenario?
Geen idee hoe het privé-leven van Van der Neffe zal evolueren. Dat hangt van een heleboel factoren af. Vooral hoe ik zijn perikelen in een verhaal kan plaatsen. Toevallig kwam ik met iemand in gesprek die me vertelde hoe hij hij na zijn scheiding op dating-sites terecht kwam. En over de verschillende types van vrouwen die hij zo ontmoette. En waarop hij vaak, om uiteenlopende redenen, afknapte. De belevenissen van Leon zijn voor een stuk gebaseerd op de verhalen van die man. Maar uiteraard flink aangedikt.
Hoe belangrijk is een cover? Me dunkt dat daar altijd heel goed over wordt nagedacht…
Een goeie cover maken is moeilijk. Een goeie cover moet uitnodigen om het album te lezen. Dit keer wordt de sfeer grotendeels bepaald door het kleurgebruik.
Kiekeboe wordt ook voorgepubliceerd in P-magazine. Heeft een sterke reeks als 'Kiekeboe' zo’n voorpublicatie nodig? En is P-magazine daar het ideale podium voor?
Ik heb met 'Kiekeboe' een punt bereikt dat een voorpublicatie niet echt noodzakelijk is voor de verkoop. Maar om de marketingjongens te citeren: het is goed voor de visibility van het merk. Gek, eerst was 'Kiekeboe' gewoon een strip, later een product en nu is het een merk. Coca Cola en Mc Donalds zijn ook alom aanwezig. Dus het zal wel zijn nut hebben. Verder sta ik graag in P Magazine. Het is een van de weinige weekbladen die nog plaats inruimen voor strips. Zij hebben wekelijks een heel mooi stripaanbod. Dus als zij vragende partij zijn voor 'Kiekeboe', ga ik daar graag op in. Zeker omdat ze mij al verschillende keren een podium boden om andere dingen te doen met Fanny. Mijn diva haalde al een paar keer de cover. En dat is echt niet zo vanzelfsprekend voor een papieren babe.
Het volgende album noemt ‘Vluchtmisdrijf’. Kan je ons daar iets meer over vertellen? Krijgen we weer iets verrassends op ons bord?Net zoals 'Doodeenvoudig/Eenvoudig dood' is 'Vluchtmisdrijf' een verhaal waar ik met heel veel plezier aan gewerkt heb. Maar dan om andere redenen. Het is een atypische Kiekeboe. Het album is ook een stuk bitterder dan een doorsnee verhaal. En het heeft niet echt een happy end.
Ook Tomboy speelt weer mee. Is dit nu een personage dat de rest van haar carrière bij de Kiekeboe’s zal behoren?
Tomboy krijgt dit keer een hoofdrol, met Fanny aan haar zijde. Het draait allemaal rond de zoektocht naar de vader die ze nooit gekend heeft. Dit brengt hen tot in Cyprus. Maar het wordt zeker geen toeristisch plaatje. Ook de relatie met haar
moeder komt zijdelings aan bod. Na dit verhaal gaat Tomboy even de kast in. Want ik wil vermijden dat ze Fanny overschaduwt. Tomboy is een zeer sterk personage, met nog een schat aan mogelijkheden. In ‘Vluchtmisdrijf’ vertroebelt ze ongewild de relatie tussen Fanny en Alanis. Ook een interessant thema. Ik heb heel veel sympathie voor Tomboy. Akkoord, ze is een hoer. Maar daarop wil ik de nadruk niet leggen. Voor mij is ze op de eerste plaats een heel gewoon, erg kwetsbaar meisje op zoek naar geluk. Haar attitude heeft iets intrigerends. Dat blijkt ook uit de reacties van de lezers. Ze laat niemand onberoerd. Dus wordt ze zeker een blijvertje.Op het einde van het jaar komt ook nog ‘Kiekeboe down under’ uit. Wat moeten we ons daarbij voorstellen?
Het is een bundeling van de twee Aussie-verhalen, afgewisseld met reisanekdotes, foto’s, schetsen en krantenknipsels die tot het verhaal leidden. De info doorkruist de stripplaten. Het is ook zeer mooi gelayout. Ik ben zelf erg benieuwd naar het gedrukte eindresultaat.
Wij ook!
Meer info!
Kiekeboe 122Doodeenvoudig/Eenvoudig dood
Merho
Standaard Uitgeverij
€ 5,25
"Doodeenvoudig/Eenvoudig dood wordt een buitenbeentje binnen de Kiekeboe-reeks. Marcel Kiekeboe doet in het eerste deel van het album amper mee, sterker nog, hij is spoorloos verdwenen. Charlotte is ten einde raad en inspecteur Sapperdeboere heeft het te druk wanneer de populaire band The Nitwits bestolen wordt. Wanneer Marcel plots opduikt, blijkt hij gewoon het slachtoffer te zijn geworden van zijn eigen edelmoedigheid. Doodeenvoudig! Maar dan verschijnt uit onverwachte hoek een getuige ten tonele, die een heel ander licht op de zaak werpt."
Gepubliceerd op 14 Oktober 09 - 10:13
Het volgende album noemt ‘Vluchtmisdrijf’.
Het volgende album HEET ‘Vluchtmisdrijf’!!!
Kristof - 13 01 10 - 22:30
ik ben fan van kiekeboe.
yvan - 12 04 10 - 20:29
