Recensie: Spirituele Stripkeuzes!
Reculé is geen begenadigd tekenaar. Zijn personages zijn vlak en hebben weinig variatie in gezichtsuitdrukkingen. Dat stoort wel wat bij de lezing van dit verhaal.
(over 'Cassio 2 : De tweede messteek' van Desberg & Reculé)
Alfa 11 : Fucking patriot
(Jigounov - Lombard 2009)
Seizoen 2 staat op de kaft. Nu Mythic niet meer de scenario's schrijft en Jigounov er alleen mee door gaat, is er schijnbaar ook behoefte om een soort nieuwe start te maken. De toon moest schijnbaar wat pittiger, waardoor er nu wat bloot en een bedscène zijn toegevoegd. Voor de rest is het nog steeds het bekende stramien.
Alfa is zijn codenaam kwijt en heet nu gewoon Dwight Tyler sinds hij niet meer voor de geheime dienst werkt. Maar natuurlijk zijn zijn superieuren hem niet vergeten. Zeker als er in Rusland een machtswisseling zal gaan optreden en Alfa misschien een goede dubbelagent kan zijn om informatie daarover op te halen. Hij heeft immers een vriendschappelijke band met een hot-shot in de FSB (Russische geheime dienst).
Maar natuurlijk raakt Alfa tegen zijn wil betrokken bij een complot van een aantal Amerikaanse politici, en wordt hij het gedoodverfde zwarte schaap. Iedereen trekt zijn handen van hem af en de jacht op hem is in volle gang. Zien hoe hij zich daar verder uit redt in de volgende delen!
Jigounov vertelt zijn verhaal met veel actie, en zijn tekenwerk is in orde. Alfa mag zich wel een vaste waarde noemen in het rijtje Largo, IR$ etc.
***
Cassio 2 : De tweede messteek
(Desberg & Reculé - Lombard 2009)
Een moordmysterie ten tijde van de Romeinse keizer Antonius. Cassio is een jonge veelbelovende advocaat in die tijden. Maar in die rol weet hij ook veel vijanden te maken. De scrupuleuze rijke notabelen maken graag gebruik van zijn diensten, maar zien hem ook al snel als bedreiging. Uiteindelijk wordt hij door personen neergestoken en sterft.
Of toch niet? In de huidige tijd doet een archeologe onderzoek naar de intrigerende figuur Cassio. In de beide verschenen albums vindt ze telkens wat meer puzzelstukjes om het verhaal te reconstrueren. Had Cassio geheime machten? Wat zijn de 4 geheimzinnige poeders die ze vond? Waarom proberen ook NU nog mensen die geheimen kwaadschiks te bemachtigen? Dat zullen we allemaal leren in de delen 3 en 4 van het vierluik.
Reculé is geen begenadigd tekenaar. Zijn personages zijn vlak en hebben weinig variatie in gezichtsuitdrukkingen. Dat stoort wel wat bij de lezing van dit verhaal.
**1/2
Empire USA 6
(Desberg & Reculé - Dargaud 2009)
En kijk! NOG een album van dit tweetal (zie ook Cassio 2). Het slot van PERIODE 1 van deze reeks. En ik mag wel zeggen: gelukkig. Deze conceptreeks is me bitter tegengevallen. De verhaallijn is vrij dun. Amrikaanse politici proberen de angst van de bevolking voor oorlog en aanslagen uit te buiten. Door chemische bommen te leveren aan een extremistische moslimorganisatie die af moeten gaan op Amerikaans grondgebied, proberen ze Amerika om te turnen van een democratie naar een Empire... met de christelijke wet als leidraad.
De agent Jared Gail komt achter dit complot en probeert dit met man en macht te voorkomen. Of hij daar in slaagt lees je in dit laatste deel.
Een tweede verhaallijn is er wat met de haren bijgesleept. Jared zou een reïncarnatie van Judas zijn, de verrader van Jezus. De dertig zilverlingen die hij voor zijn verraad kreeg komen in het verhaal ook af en toe ter sprake. Maar feitelijk raken de beide verhaallijnen elkaar niet. Wellicht in "Periode 2" die er ook aankomt?
De tekeningen van Reculé zijn ook hier niet sterk.
*
De inkt van toen
(Mael & Bauza - Dupuis Vrije Vlucht 2009)
De reeks Vrije Vlucht heeft intussen al ruim meer dan 100 titels. Na al die jaren is deze collectie nog steeds springlevend. NIet in het minst door de steeds weer nieuwe auteurs die hier een kans krijgen om vaak een langer verhaal te vertellen. Mael kennen we al als schrijver van Miltons Dromen (ook in de VV collectie). Maar Bauza maakt volgens mij hier zijn debuut in het Nederlands.
Het verhaal speelt zich weer in het oude Japan af. Dit is een genre dat de laatste jaren sterk in opkomst is. Waar ooit Michetz (Tako - Kogaratsu) de enige was, zijn er nu talloze reeksen als Okko en Samurai, hoewel die reeksen veel gemengd zijn met fantasy.
Dit album is meer een emotietrip. Mohitsu is een rondreizende kalligraaf. Een vak dat hoog werd gewaardeerd in het oude Japan. Hij zwerft rusteloos rond door het land sinds zijn dochtertje gestorven is. Maar hij treft op zijn reizen een ander meisje die een sterk schildertalent heeft. Hij besluit haar naar Edo te nemen zodat ze daar een opleiding kan volgen in de schilderkunst.
Fijntjes verteld en getekend... echt een rustpunt.
***1/2
Franka Magazine 17
(Kuijpers - uitgeverij Franka 2009)
Ook hier eens aandacht aan besteden! In 1997 begon Kuijpers met de uitgave van dit magazine. Op onregelmatige tijden (meestal vlak voor de verschijning van een nieuw album) komt dit magazine met een kort dossier over de voorstudies van het nieuwe verhaal. Leuke foto's, potloodtekeningen en voorbeelden van werk in opdracht. En natuurlijk de nodige informatie over de te kopen uitgaven.
Gewoon erg leuke info, waarvan in de uitgebreide Collectors Editions natuurlijk veel meer te vinden is! Je kan je abonneren op deze magazines per 5 nummers. Kijk ook maar eens op www.franka.nl
***
Steve Canyon 9: 1955
(Caniff - Checker 2009)
Een mysterieus album. De uitgeverij Checker geeft al enkele jaren de avonturen van Steve Canyon uit. Met dit 9e album is men van formaat veranderd. Het vreemde is dat er erg moeilijk aan te komen is. Via internet bestellen is bijna onmogelijk en worden er absurde prijzen gevraagd. Toch heb ik mijn exemplaar nog kunnen kopen in een SSZ in Antwerpen (het laatste exemplaar geloof ik). Misschien dat de oplages laag zijn? Of de verdeling een ramp? Je moet er in ieder geval moeite voor doen het te pakken te krijgen.
Natuurlijk is Caniff de moeite waard. Deze Amerikaanse auteur is een enorme inspiratiebron geweest voor heel veel tekenaars. Al vanaf de jaren 30 zeer bekend met zijn reeks Terry and the Pirates. Om in 1947 te beginnen met Steve Canyon, een strip waar hij alle rechten in eigen hand had. Het prachtige zwartwittekenwerk was absoluut een inspiratie voor auteurs als Hugo Pratt en Tardi, maar vast ook onze eigen Minck Oosterveer.
Caniff was in Terry ook een begenadigd verteller. Dit deel van Steve Canyon is een beetje zoetsappig en burlesk. Veel lovestories... eigenlijk een beetje soap-achtig. We missen eigenlijk de oorlogsetting die in Terry zo mede bepalend was. Desondanks toch nog goed te verteren, al was het alleen al om het fenomenale tekenwerk.
Binnenkort moet deel 10 verschijnen. Wacht niet te lang met de aanschaf!
***1/2
Wolf 17 : De jonge jaren
(Dupré - BeeDee 2009)
We naderen het eind... nog 3 deeltjes en BeeDee heeft alle 20 Wolf verhalen (in zwartwit) uitgegeven. Een grappige krantenstrip van Steven Dupré uit de jaren 80/90. Dit deel verscheen eerst in 1992. Dupré liet zich op een beurs ontvallen dat hij soms niet eens meer weet waar het verhaal over ging als hij de nieuwe cover moet tekenen voor deze uitgaven. Hoewel de humor af en toe wat TE slapstick is, zijn de verhaaltjes over het algemeen toch wel grappig. Hier leren we bv de jeugd van Wolf, hoe hij als wolvenkind werd gevonden en hij zijn dierenmanieren moest afleren. Of was dat maar een verhaal?
Dupré heeft zijn stijltje al goed te pakken, hoewel dit al 17 jaar (!) geleden gemaakt is.
**1/2
Victor Sackville 20 : De romeinse code
(Carin & Borile & Riviere - Stripwinkel Alex 2009)
Kijk.. sympathiek. Stripwinkel Alex vertaalt alsnog het 20e album van Sackville. Lombard trok er de stekker uit qua vertaling. Meestal loopt de reeks in het frans dan ook niet zo lang meer door .. we zullen zien.
De SC uitgave is gewoon voor een schappelijke prijs in de markt gezet en Carin komt een aantal keren signeren op beurzen.
Het verhaal? Spionage natuurlijk. De geheime codes van de Duitsers moeten opnieuw gekraakt worden, want een Duitse aanval is op handen ergens in de lange frontlinie. De meest talenvolle decodeur wordt echter verdacht gemaakt van moord en is uitgeschakeld. Maar Victor ontrafelt dat complot en natuurlijk komt eind goed al goed.
Leuk verhaal, stijf getekend (zoals we dat gewend zijn).
***
Oost West 1
(diversen - BeeDee 2009)
Een bundeling verhalen van een aantal Nederlandse en Vlaamse auteurs geïnspireerd door de mangataal van het oosten. Dit levert (zoals gebruikelijk bij dit soort bundelingen) een ratjetoe van verschillende stijlen en verhalen op, die onderling weinig gemeen hebben. En natuurlijk zitten er geslaagde en minder geslaagde verhalen in.
Op zich een grappig initiatief, zeker omdat ook wat nieuw talent een kans krijgt te publiceren (welliswaar in zwartwit).
Aardig...
**1/2
Vreemde liefde - eerste boek
(Jérôme & Anne-Claire Jouvray & Stéphane Presle - Uitgeverij L 2009)
Twee van de drie auteurs van het heerlijke cynische Lincoln (uitgeverij Daedalus) maken een verhaal op scenario van Stéphane Presle. De tekenstijl leunt dicht aan tegen die van Lincoln, en misschien daardoor kwam ik niet echt goed in het verhaal. Ik las alles door de cynische bril. Maar eigenlijk is dit gewoon een avonturenverhaal dat zich in een nabije toekomst afspeelt. Een soort Oost-West Ijzeren Gordijn setting, waarbij geheime diensten en het verzet het met elkaar aan de stok hebben. Het land Monopozië komt steeds meer onder de druk van de Grote Monopoos die wapenfabrieken laat bouwen op plekken van theaters. De zangeres Thoradia ziet het met afschuw aan en wil ontsnappen naar de Confederatie van de sterren. Ook een kleine crimineel ziet zijn kans en neemt de plek van een atoomgeleerde in om te ontsnappen.
Uiteindelijk ontmoeten beiden elkaar in het buurland, waar het natuurlijk ook niet allemaal koek en ei is. Een somber verhaal dus.
***
Périples secrets
(Hugo Pratt - Casterman 2009) (frans-engels-italiaans)
Dikke kunstboeken... Ik heb er wat mee. Vooral als ze gaan over belangrijke stripauteurs. Wat een kijkgenot bijvoorbeeld om Entracte van Juillard of Echo van Cosey te bekijken. En natuurlijk is Hugo Pratt een klasse apart. Wat is het toch in zijn tekeningen dat me de rillingen bezorgt? Met een wat zenuwachtige lijn en zwarte vlakken weet hij een sfeer te creëren die realistisch is, en tegelijk een ironisch commentaar lijkt te geven. De blik in de ogen? De stand van de mond? Ik weet het niet... maar het intrigeert me enorm. En dan heb ik het nog niet over zijn ruwe kleurgebruik. De doorlopende aquarelkleuren...mooi.
Hugo Pratt is een auteur die ik altijd zal blijven bewonderen. En wat is er dan beter om dik 400 pagina's met illustraties van hem te bekijken en te bekijken en te bekijken.... mmmmmmmmmm
****
Magnum 6 : 't Prinske
(Vandersteen - De dageraad 1978)
Vandersteen in Kuifje was niet enkel Suske en Wiske (met de krulletjes). Ook tekende hij voor Kuifje de gagstrip 't Prinske. Grappen van 2 of 4 stroken over de nukken en grillen van een kleine prins. Echt jaren 50 dus een heerlijk tijdmachinegevoel krijg je bij de moraal en zeden in deze verhaaltjes. Magnum was een reeks die Vlaamse verhalen in boekvorm uitbracht, en die 2 albums van 't Prinske heeft opgenomen.
Een paar jaar geleden zijn er 4 luxe albums van 't Prinske verschenen met alle verhaaltjes. Mooier natuurlijk, maar duurder.
***
Elsje (buiten reeks): Oenk!
(Hercules & Valkema - Complot uitgevers 2009)
Een wat groter hardcover album met een doorlopend verhaaltje van Elsje die een jong zeehondje vindt en mee naar huis neemt. Genoeg stof tot grappen en grollen dus. Elsje als krantenstrip wordt in een flink aantal Nederlandse (regionale) kranten gepubliceerd. De toon kan soms behoorlijk cru zijn in die gags, maar dit album is wat milder van toon. Want laten we eerlijk wezen... zo'n lief aanhankelijk zeehondje...daar smelt je hart toch van!
Valkema heeft een prima, vlotte en gelikte tekenstijl, met wisselende camerastandpunten en close ups. Leuk wel.
***
Annemoon
(Patty Klein & Piet Wijn - Boumaar 2009)
Nóg zo'n tekenaar die ik mateloos bewonder. Piet Wijn is bekend natuurlijk van Douwe Dabbert, maar had VER daarvoor al een bekende krantenstrip: Aram. Dat was natuurlijk ondertekst zoals de strips van Toonder, waar hij ook voor werkte.
Piet Wijn heeft een zó herkenbare tekenstijl. Sfeervol tot en met! En ja.. dan zijn deze 1 pagina grappen zonder tekst natuurlijk bedoeld voor de allerkleinsten. Maar als volwassen vent geniet ik gewoon van Piet Wijns vakmanschap. Weer een pareltje van zijn werk in een mooie boekuitgave verschenen !
***1/2
Gepubliceerd op 09 September 09 - 10:12
