Interview: Plastieken Plunk-winnaar 2008 en opnieuw genomineerde Pinda over roken en stripstrijden!
Pinda: "Ik blijf - zeer egoïstisch - voor het eigen plezier tekenen."
Hou alvast 19 september vrij in uw agenda en rep u tegen dan zeker naar de Antwerpse stripwinkel Mekanik want dan - en alleen dan - wordt voor de tweede keer de Plastieken Plunk uitgereikt. Daar waar het verleden jaar een eerder 'gesloten' wedstrijd was waarin het werk van de jonge - en soms iets minder jonge - leeuwen van Plots Stripmagazine en Pulp Deluxe bekroond werd, smijten de organisatoren het dit jaar helemaal open. Jaja, iedereen mocht nu zijn kortstrip insturen en alzo trachten mee te dingen naar De Plastieken Plunk. Weer van de partij is de winnaar van verleden jaar. De Leuvense striptekenaar Pinda ging bij de eerste Plastieken Plunk-uitreiking lopen met de juryprijs. Tijd dus om Pinda eens te vragen of die Plastieken Plunk nu volledig zijn leven heeft veranderd...
Door Kurt Morissens
Hanz Boeykens: Het had wel invloed in de zin dat ik het niet verwacht had. Ik werd met mijn neus op de feiten gedrukt dat ik niet zomaar wat aanrommel, maar dat mensen die rommel ook lezen, er zich een mening over vormen, en dat die mening ook positief kan zijn, en er dus toe doet. Tot dan tekende ik alleen maar voor mezelf. Niet echt serieus. Nu teken ik iets meer met het besef dat anderen het ook kunnen lezen. En dat is toch een nuance. Maar ik blijf - zeer egoïstisch - voor het eigen plezier tekenen. Al is het mijn laatste vrijheid.

Dit jaar ben je dus weer genomineerd. Zet dat nu extra druk op je schouders of ga je eerder stressloos de proclamatie tegemoet. Je hebt hem immers al wel gewonnen, hé!
Stress dat ik mijn kleuren moet verdedigen ofzo? Heb ik niet echt. Stripstrijden, talentwedstrijden, freepodia, x-faktoren enzo blijven voor mij altijd een beetje appelen met peren vergelijken. Ik weiger daar dus zwaar aan te tillen. Is een strip niet te slecht dan heeft hij bestaansredenen. Is het van geen betekenis voor jou, dan miscchien wel voor iemand anders. Al heeft enkel de tekenaar er wat aan, dan nog is het zinvol. Steekt een strip er - tussen een beperkt aantal andere strips - met kop en schouder boven uit, dan kan je dat ook nog wel plaatsen in een soort rangschikking, maar daar stopt het wel een beetje. De stripwereld is enorm gevarieerd. Zowel pulp als diepzinnige doordenkers als emo of aktie hebben hun eigen plaats en worden door mij gesmaakt.
Een dialoog over stoppen met roken. Het lijkt uit het leven gegrepen – yes , I’m a smoker – maar is dat ook zo?
Zoiets ontstaat tijdens een ontbijtgesprek aan een keukentafel, op een terrasje, uit ergernis omwille van iets dat iemand gezegd heeft. Ergernis is een bodemloos vat aan inspiratie. Een zeer creatieve drijfveer. Een walm rook in je neus is al genoeg. Ik erger me graag.

En was het levendig houden van de dialoog – zonder dat het vervelend wordt voor de lezer – niet aartsmoeilijk?
Eens een stelling is geponeerd (en moet worden weerlegd of bevestigd) ontstaat zo een gesprek volledig automatisch. Dat is poepsimpel. In dit geval was het een oefening die ik mezelf oplegde. Ik kroop beurtelings in het hoofd van de personages en zou wel zien waar het gesprek naar toe ging. ik weet dan doorgaans niet hoe het zal lopen, werk me vervolgens in de problemen en zoek een uitweg. Het resultaat is niet altijd even boeiend, geloof me, ik heb er nog enkele in mijn schuif, die ik jullie wijselijk bespaar. Dit gesprek was mooi afgerond en kon op zichzelf staan.
Dit verhaaltje is een ‘probeerseltje’, een geslaagd probeerseltje dan wel. Is het de bedoeling dat dit ooit op papier verschijnt? Maakt dit deel uit van een groots project?
Nee. Dit is het. (Wie weet groeit er ooit nog wel een scheutje aan, maar ik beloof niks) Het was ook een probeersel in de zin van een 'dia-projector'-concept. Eén beeldje per 'blad', wat dan weer bruikbaarder is voor e-readers of smartphones. Of een screenplay voor een film. Wat mijn oorspronkelijke droom was/is. Scènes uittekenen voor films. Daarom zal dit ook nooit op papier verschijnen. 't Is gemaakt voor een (computer)scherm. Ik vreesde een beetje dat het stripgevoel zou verdwijnen, maar het is zeer leesbaar heb ik begrepen uit de reacties.

Je hoort ons niet klagen! Waarom is publiceren Pulp Deluxe en Plots belangrijk? Is het iets dat je andere tekenaars kan aanraden?
Ik denk dat het zeker kan tellen als een zinvolle stap in een carrière als striptekenaar. Ideaal als probeersel voor een gevarieerd publiek, het kost niks, je krijgt feedback. Je komt uit de spelonk van je kamer, quoi. Het verruimt je perspectief. Daarnaast is het een relatief nieuw medium in ontwikkeling. De groeimogelijkheden zijn met andere woorden oneindig. En ergens bepaal je een klein beetje mee waar een project als Pulp Deluxe naar toe groeit, wat ook leuk is. Wie weet zitten we over een jaar of twee Pulp- en Plots-stripjes te lezen op e-readers. De papieren Plots is - technisch gezien dan - al een stapje hoger, vind ik. En eigenlijk minder toegankelijk omdat het niet gratis is. In mijn achterhoofd knaagt er dan iets dat hoopt dat de lezer het goed gespendeerd geld vindt.
En als je wint zal je er deze keer dan wel bij zijn en dan speechen? Wie ga je dan danken?
Ik ben een asociale potplant die allergisch is aan spotlights. Speechen kan ik niet, wil ik niet en zal ik niet. Ik weet ook niet goed wie te bedanken buiten de aanbieders van dit pulp/plots-forum en de mensen die op mij gestemd zouden hebben. Maar ik win toch niet. De concurrenten zijn fantastisch, het niveau verrassend hoog, en ik heb geen hapklaar, afgetraind renpaard in mijn stal. Ik zie me zelf niet hoger dan de zevende plaats eindigen. Zonder bescheiden te willen zijn. Daarvoor is mijn ding wat te weinig verhalend. Er zit nauwelijks plot in. En 't was een vluggertje. Mijn tekeningen ogen slordig.

Ok, je wint dus niet. Wie zou er dan van jou ‘ De Plastieken Plunk’ op zijn schoorsteen mogen zetten van de genomineerden? En waarom?
Moet ik mezelf tegenspreken en de mooiste appel uit de peren halen? Ik weet het echt niet. Ik heb mijn stem uitgebracht na een stevig potje inne-minne-mutte. Er zitten er heel leuke tussen, en allemaal om een andere reden.
Dan laten we andere mensen beslissen...
Voor meer info klik op de affiche!

Gepubliceerd op 02 September 09 - 10:07
