Interview: Erik de Graaf over de vertaling van 'Verzamelde Herinneringen' én over 'Scherven'!
Erik de Graaf: "Er wordt vaak tegen mij gezegd dat mijn stijl meer aanspreekt in landen als België en Frankrijk."
Souvenirs Perdus, zo zal de Franstalige titel van het album Verzamelde Herinneringen van Erik de Graaf in het Franstalige gedeelte van de wereld klinken. Uitgeverij La Pastèque zal er voor zorgen dat het album in 2010 in de winkels zal liggen. Klare Lijn-tekenaar de Graaf is daar meer dan tevreden en bijzonder trots over en gelijk heeft hij. Voor ons een uitstekende gelegenheid om hem eens aan het woord te laten over zijn verovering van het buitenland én over zijn nieuwste strip Scherven dat ergens in het voorjaar 2010 in de winkel zal liggen. U merkt het, 2010 wordt sowieso het jaar van Erik de Graaf. Wij zijn voor één keer visionair met een interview gespijsd met talrijke, mooie illustraties...
Door Kurt Morissens
First thing first. Een dikke proficiat met je vertaling van het boek 'Verzamelde herinneringen' in het Frans. Hoe reageert een normaal mens op dit nieuws? Een reden om een flesje te kraken?
Erik de Graaf: Ik ben - denk ik - een vrij calvinistische Nederlander, dus flessen champagne gaan dan niet snel open. Maar van binnen was ik natuurlijk erg blij en vooral ook trots! Misschien dat daar aan de buitenkant iets van te zien was, ik heb geen klachten gehad.
Hoe ben je eigenlijk bij die uitgeverij terechtgeraakt? Hoe is die vertaling of de beslissing tot die vertaling tot stand gekomen?
Sinds ongeveer een jaar heb ik contact met Jean-Bernard Lauze, de man achter de prachtige website Klare Lijn International. Vorig jaar heeft hij een interview met me geplaatst. Hij vertelde me toen al dat hij vond dat mijn werk eigenlijk wel vertaald moest worden in het Frans. In december vorig jaar vroeg hij me vervolgens zijn nieuwjaarskaart te maken en die heeft hij naar auteurs en uitgevers
over de hele wereld gestuurd. Met zijn hulp heb ik een paar weken daarna werk naar verschillende uitgevers gemaild. Ik kreeg veel positieve reacties, maar La Pasteque was het meest concreet. Zij wilde mijn boek graag in het echt zien. Na wat problemen met de verzending naar Canada - er kwam eerst alleen een lege envelop aan... - kreeg ik na een tijdje antwoord: ze wilden mijn bundel
Verzamelde Herinneringen vertalen in het Frans, in harde kaft, onder de titel 'Souvenirs Perdus'! Fantastisch toch! Het is de bedoeling dat het boek in augustus/september 2010 verschijnt.
Wat verwacht je hier nu van?
Ik vind het moeilijk om te zeggen wat ik er van verwacht. Ik hoop natuurlijk dat het boek goed ontvangen wordt. Er wordt vaak tegen mij gezegd dat mijn stijl meer aanspreekt in landen als België en Frankrijk. Ik krijg ook veel bezoekers uit die landen op mijn weblog. We zullen het wel zien, het geeft - vermoed ik - al een enorme kick als ik mijn boek opeens in een stripwinkel in Brussel of Parijs zie liggen.
Je bent ondertussen ook volop bezig met je nieuwe strip 'Scherven'. Op je blog laat je al heel wat zaken zien. In tegenstelling tot je 'Verzamelde herinneringen' gaat het hier niet over je eigen herinneringen, niet?
Dat klopt, hoewel er wel een deel gebaseerd is op waar gebeurde feiten. Ik ben altijd wel geïnteresseerd geweest in de Tweede Wereldoorlog, ook al omdat mijn grootmoeder daar prachtig over kon vertellen. Het eerste gedeelte van het boek is deels gebaseerd op de belevenissen van een groep soldaten die bij mijn grootouders en de rest van hun dorp gehuisvest waren toen de oorlog uitbrak. Twee mannen maakten deel uit van die groep, één werd later mijn oom en met de ander heeft onze familie altijd contact gehouden. Van deze laatste heb ik ook mogen putten uit zijn beknopte dagboeknotities. De rest van het verhaal is fictie en gaat vooral over
verlies. Verlies van geliefden, van onschuld, van de jeugd en dromen.
Je experimenteert bij deze strip met eenpaginatekeningen. Wat brengt dat volgens jou bij aan de strip?
Om af en toe een rustpunt in het verhaal te creëren of juist aandacht te vestigen op een dramatische gebeurtenis leek het mij mooi om af en toe een hele pagina te gebruiken voor een tekening. Op die manier sta je daar als lezer even figuurlijk bij stil. Bovendien is het erg prettig om af en toe zo'n pagina te tekenen.
Het belang van de kleur is heel belangrijk in je strips. Kan je dat even uitleggen?
Ik vind kleurgebruik erg belangrijk voor het creëren van sfeer in een verhaal. Sommige tekenaars kunnen dat fantastisch met zwart-wit, maar zover ben ik naar mijn gevoel nog niet. In mijn Herinneringen-serie had elk verhaal de kleur die ik daar het beste bij vond passen. Bovendien versterkte de kleuren het nostalgische karakter. In Scherven heeft eigenlijk elke tijdsspanne zijn eigen kleur. Enerzijds voor de sfeer van een bepaalde periode, anderzijds om de lezer te helpen, zodat die meteen snapt in welke periode hij zich bevindt. De jaren voor de oorlog zijn in warm grijs. De mobilisatie en de oorlog zelf in sepiatinten en de periode net na de oorlog
in een soort vergrijsd full-colour, wat je ook zag uit de eerste kleurenfoto's uit die tijd.
Wat heb jij eigenlijk met de Klare Lijn-stijl? Is dat de stijl die het best bij je past?
Strips in die stijl hebben me altijd erg aangesproken. Ik werd een echte stripfan in de jaren tachtig. Was vooral erg gecharmeerd van Yves Chaland, Serge Clerc, Ted Benoit, Daniël Torres enz... Toen ik de stoute schoenen aantrok en zelf ging tekenen, ging het eigenlijk vanzelf in die stijl. Daarnaast zal het feit dat ik grafisch ontwerper ben, er mee te maken hebben. Ik hou van helderheid in een ontwerp en ook in een tekening. Proberen de essentie te vatten in een zo'n duidelijk mogelijk beeld of ontwerp, zonder te veel tierlantijnen en dingen die afleiden. Daarnaast hou ik erg van het sierlijke van bijv. Yves Chaland.
Waarin zal 'Scherven' verschillen met 'Verzamelde herinneringen'?
Belangrijk is natuurlijk dat het bij Scherven gaat om een erg lang verhaal, terwijl Verzamelde Herinneringen allemaal korte verhaaltjes bevat. Voor Verzamelde Herinneringen kon ik volstaan met korte notities voordat ik begon met tekenen. Voor Scherven heb ik een eerst een scenario geschreven, personages bedacht en getekend en karakterschetsen op papier gezet. Een ander groot verschil is, zoals ik het nu zie, dat ik mijn Herinneringen-verhalen misschien meer tekende als ontwerper en Scherven, denk ik meer als echt tekenaar en verteller. Ondanks de goede reacties op mijn Herinneringen-boeken, was de kritiek wel dat ik soms wat veel close-ups gebruikte en dat de verhalen misschien wat eenvoudig waren. Ik probeer in Scherven nu gedoseerd close-ups in te zetten en aan het verhaal heb ik erg veel aandacht besteed. Daarnaast is mijn lijnvoering wat korreliger en grover, omdat ik dat beter
bij het onderwerp vind passen.
Je zei het daarnet al. Je eerste albums werden enthousiast onthaald. Hoe hard zit de schrik er in dat het enthousiasme nu gedaald zal zijn?
Ik ben daar niet zo mee bezig. Dit wordt een heel ander boek en ik zie wel hoe het ontvangen wordt, hoewel ik natuurlijk wel hoop dat de reacties positief zullen zijn.
'Scherven' zal ook een heel dik boek worden. Aan hoeveel bladzijden zullen we mogen starten?
Ik denk dat ik ongeveer op 250 pagina's uitkom, inclusief een katern met achtergrondinformatie met foto's en documenten. Dit is dan het eerste deel. Hierna ga ik nog het tweede, afsluitend deel maken
In welke stage zit je nu met het boek en wanneer zal het in de winkel verschijnen?
Ik ben nu weer bezig met een serie pagina's inkleuren. Als ik die klaar heb dan zit ik bijna ongeveer bij pagina 180. Ik hoop dat het lukt om het voorjaar 2010 te laten verschijnen. Maar dat wordt nog hard doorwerken.
Mogen we je tegen dan nog eens 'lastig' vallen met vraagjes?
Natuurlijk!
Schrijf al maar in je agenda!
Meer info!Erik de Graaf: Ik ben - denk ik - een vrij calvinistische Nederlander, dus flessen champagne gaan dan niet snel open. Maar van binnen was ik natuurlijk erg blij en vooral ook trots! Misschien dat daar aan de buitenkant iets van te zien was, ik heb geen klachten gehad.
Hoe ben je eigenlijk bij die uitgeverij terechtgeraakt? Hoe is die vertaling of de beslissing tot die vertaling tot stand gekomen?
Sinds ongeveer een jaar heb ik contact met Jean-Bernard Lauze, de man achter de prachtige website Klare Lijn International. Vorig jaar heeft hij een interview met me geplaatst. Hij vertelde me toen al dat hij vond dat mijn werk eigenlijk wel vertaald moest worden in het Frans. In december vorig jaar vroeg hij me vervolgens zijn nieuwjaarskaart te maken en die heeft hij naar auteurs en uitgevers
over de hele wereld gestuurd. Met zijn hulp heb ik een paar weken daarna werk naar verschillende uitgevers gemaild. Ik kreeg veel positieve reacties, maar La Pasteque was het meest concreet. Zij wilde mijn boek graag in het echt zien. Na wat problemen met de verzending naar Canada - er kwam eerst alleen een lege envelop aan... - kreeg ik na een tijdje antwoord: ze wilden mijn bundel
Verzamelde Herinneringen vertalen in het Frans, in harde kaft, onder de titel 'Souvenirs Perdus'! Fantastisch toch! Het is de bedoeling dat het boek in augustus/september 2010 verschijnt.
Wat verwacht je hier nu van?
Ik vind het moeilijk om te zeggen wat ik er van verwacht. Ik hoop natuurlijk dat het boek goed ontvangen wordt. Er wordt vaak tegen mij gezegd dat mijn stijl meer aanspreekt in landen als België en Frankrijk. Ik krijg ook veel bezoekers uit die landen op mijn weblog. We zullen het wel zien, het geeft - vermoed ik - al een enorme kick als ik mijn boek opeens in een stripwinkel in Brussel of Parijs zie liggen.
Je bent ondertussen ook volop bezig met je nieuwe strip 'Scherven'. Op je blog laat je al heel wat zaken zien. In tegenstelling tot je 'Verzamelde herinneringen' gaat het hier niet over je eigen herinneringen, niet?
Dat klopt, hoewel er wel een deel gebaseerd is op waar gebeurde feiten. Ik ben altijd wel geïnteresseerd geweest in de Tweede Wereldoorlog, ook al omdat mijn grootmoeder daar prachtig over kon vertellen. Het eerste gedeelte van het boek is deels gebaseerd op de belevenissen van een groep soldaten die bij mijn grootouders en de rest van hun dorp gehuisvest waren toen de oorlog uitbrak. Twee mannen maakten deel uit van die groep, één werd later mijn oom en met de ander heeft onze familie altijd contact gehouden. Van deze laatste heb ik ook mogen putten uit zijn beknopte dagboeknotities. De rest van het verhaal is fictie en gaat vooral over
verlies. Verlies van geliefden, van onschuld, van de jeugd en dromen.
Je experimenteert bij deze strip met eenpaginatekeningen. Wat brengt dat volgens jou bij aan de strip?
Om af en toe een rustpunt in het verhaal te creëren of juist aandacht te vestigen op een dramatische gebeurtenis leek het mij mooi om af en toe een hele pagina te gebruiken voor een tekening. Op die manier sta je daar als lezer even figuurlijk bij stil. Bovendien is het erg prettig om af en toe zo'n pagina te tekenen.
Het belang van de kleur is heel belangrijk in je strips. Kan je dat even uitleggen?
Ik vind kleurgebruik erg belangrijk voor het creëren van sfeer in een verhaal. Sommige tekenaars kunnen dat fantastisch met zwart-wit, maar zover ben ik naar mijn gevoel nog niet. In mijn Herinneringen-serie had elk verhaal de kleur die ik daar het beste bij vond passen. Bovendien versterkte de kleuren het nostalgische karakter. In Scherven heeft eigenlijk elke tijdsspanne zijn eigen kleur. Enerzijds voor de sfeer van een bepaalde periode, anderzijds om de lezer te helpen, zodat die meteen snapt in welke periode hij zich bevindt. De jaren voor de oorlog zijn in warm grijs. De mobilisatie en de oorlog zelf in sepiatinten en de periode net na de oorlog
in een soort vergrijsd full-colour, wat je ook zag uit de eerste kleurenfoto's uit die tijd.
Wat heb jij eigenlijk met de Klare Lijn-stijl? Is dat de stijl die het best bij je past?
Strips in die stijl hebben me altijd erg aangesproken. Ik werd een echte stripfan in de jaren tachtig. Was vooral erg gecharmeerd van Yves Chaland, Serge Clerc, Ted Benoit, Daniël Torres enz... Toen ik de stoute schoenen aantrok en zelf ging tekenen, ging het eigenlijk vanzelf in die stijl. Daarnaast zal het feit dat ik grafisch ontwerper ben, er mee te maken hebben. Ik hou van helderheid in een ontwerp en ook in een tekening. Proberen de essentie te vatten in een zo'n duidelijk mogelijk beeld of ontwerp, zonder te veel tierlantijnen en dingen die afleiden. Daarnaast hou ik erg van het sierlijke van bijv. Yves Chaland.
Waarin zal 'Scherven' verschillen met 'Verzamelde herinneringen'?
Belangrijk is natuurlijk dat het bij Scherven gaat om een erg lang verhaal, terwijl Verzamelde Herinneringen allemaal korte verhaaltjes bevat. Voor Verzamelde Herinneringen kon ik volstaan met korte notities voordat ik begon met tekenen. Voor Scherven heb ik een eerst een scenario geschreven, personages bedacht en getekend en karakterschetsen op papier gezet. Een ander groot verschil is, zoals ik het nu zie, dat ik mijn Herinneringen-verhalen misschien meer tekende als ontwerper en Scherven, denk ik meer als echt tekenaar en verteller. Ondanks de goede reacties op mijn Herinneringen-boeken, was de kritiek wel dat ik soms wat veel close-ups gebruikte en dat de verhalen misschien wat eenvoudig waren. Ik probeer in Scherven nu gedoseerd close-ups in te zetten en aan het verhaal heb ik erg veel aandacht besteed. Daarnaast is mijn lijnvoering wat korreliger en grover, omdat ik dat beter
bij het onderwerp vind passen.
Je zei het daarnet al. Je eerste albums werden enthousiast onthaald. Hoe hard zit de schrik er in dat het enthousiasme nu gedaald zal zijn?
Ik ben daar niet zo mee bezig. Dit wordt een heel ander boek en ik zie wel hoe het ontvangen wordt, hoewel ik natuurlijk wel hoop dat de reacties positief zullen zijn.
'Scherven' zal ook een heel dik boek worden. Aan hoeveel bladzijden zullen we mogen starten?
Ik denk dat ik ongeveer op 250 pagina's uitkom, inclusief een katern met achtergrondinformatie met foto's en documenten. Dit is dan het eerste deel. Hierna ga ik nog het tweede, afsluitend deel maken
In welke stage zit je nu met het boek en wanneer zal het in de winkel verschijnen?
Ik ben nu weer bezig met een serie pagina's inkleuren. Als ik die klaar heb dan zit ik bijna ongeveer bij pagina 180. Ik hoop dat het lukt om het voorjaar 2010 te laten verschijnen. Maar dat wordt nog hard doorwerken.
Mogen we je tegen dan nog eens 'lastig' vallen met vraagjes?
Natuurlijk!
Schrijf al maar in je agenda!
Gepubliceerd op 01 Juli 09 - 10:09
