Interview: René Bergmans, Lectrr en Cindy de Pinnewaert over 'Brussel in beeldekes'!
René Bergmans: "Dat Lectrr ook scenario's kan schrijven, was voor mij een verrassing. En nog een positieve ook."
Eind juni verschijnt er - naar aanleiding van BD Comics Strip Brussel 2009 - een stripalbum over Brusselse sagen en legenden. In samenwerking met de Vlaamse Gemeenschapscommissie te Brussel heeft de Vlaamse Onafhankelijke Stripgilde (VOS) zijn leden opgeroepen om mee te werken aan deze strip. Het kruim van de Vlaamse stripwereld reageerde massaal en positief en dat levert een resultaat op dat zich kan profileren als dé staalkaart van wat het Vlaamsche striplandschap te bieden heeft. Nooit geziene samenwerkingen in dit album zal u tegenkomen die telkens een Brusselse legende of sage onder handen neemt. Het stripboek wordt gecoördineerd door Stripgilde-voorzitter Marc Verhaegen, bijgestaan door zijn enthousiast bestuur.
Stripelmagazine geeft u elke week tot de voorstelling van het album een fijn teasertje mét interviews waarin u kan kennismaken met scenaristen, tekenaars, inkters en inkleurders van dit originele project!
Deze week geven René Bergmans (tekeningen), Lectrr (tekst) en Cindy De Pinnewaert (inkleuring) tekst en uitleg bij hun samenwerking!
Door Kurt Morissens
Was dit jullie eerste samenwerking op professioneel gebied?
René: Yep!
Lectrr: Ja, de eerste keer. Ik kende René en Cindy niet persoonlijk. In feite nog steeds niet echt, want de samenwerking is redelijk virtueel verlopen. Maar dat gaan we wel eens goedmaken tussen pot en pint.
Cindy: Voor mij ook, maar ik vond het wel een fijne ervaring.
Kenden jullie elkaars werk al?
Lectrr: Ik was al wel eens op René's site terecht gekomen, maar een echte kenner kunt ge me moeilijk noemen.
René: Het zou natuurlijk vreemd zijn om te zeggen dat ik Lectrr niet ken. Althans zijn werk dan de man zelf ken ik nog steeds niet. Hij staat met zijn cartoons in vrijwel alle Nederlandstalige bladen. Dat hij ook scenario's kan schrijven, was voor mij een verrassing. En nog een positieve ook. Van Cindy had ik nog nooit gehoord - zij van mij ook niet, ach wie wel - maar ik had haar werk blijkbaar zelf thuis liggen nl. Figaro: Het Masker van de Wereld. Dus dat kon moeilijk verkeerd gaan.
Cindy: Ik kende geen van beiden en nu nog niet persoonlijk. Ik ben wel eens gaan kijken op de site van René. We zullen mekaar hopelijk wel ontmoeten bij de voorstelling van het album.
Hoe hebben jullie deze samenwerking ervaren?
Lectrr: Ah, dat was een heel fijne samenwerking. In feite was het m'n eerste keer als scenarist, het 'loslaten' van een idee, het laten uitvoeren door iemand anders was geheel nieuw voor me. Maar op de één of andere manier had ik er wel alle vertrouwen in dat dat goed ging lopen. En dat vertrouwen was terecht.
René: Lang leve het internet! De mogelijkheid om met mensen een strip te maken die op zeer uiteen liggende plaatsen wonen. schitterend toch. Overigens is het contact naar mijn gevoel zeer soepel en leuk verlopen. Het was voor een import-Belg als ik trouwens de eerste samenwerking met Belgische professionals. Tja, dat weinigen mij kennen is mij niet vreemd. Ik teken momenteel vooral voor het meidenblad Tina waarvan iedereen beweert dat alleen hun zusje het leest. En voor een blad waarvan men dan weer beweert dat men alleen de artikelenleest en niet naar de plaatjes kijkt (wat erg vervelend is voor striptekenaars). Het is trouwens niet dat blad met dat konijntje.
Cindy: Het was voor mij de eerste keer dat ik mocht samenwerken met een andere tekenaar, ik was zeer benieuwd. Het was dus spannend afwachten om te zien wat ik mocht inkleuren. De samenwerking verliep vlot en ik vond de tekenstijl van René leuk om in te kleuren.
Welke legende hebben jullie verstript?
Lectrr: De Legende van Roodbeek.
Smaakt dit naar meer?
Cindy: Zeker wel!
René: Wat mij betreft wel hoor. Laat maar komen meer samenwerkingen zoals deze en vooral dan ook meer bladzijden om samen te werken. Je kunt jammer genoeg maar een beperkte hoeveelheid tekst en tekeningen in twee pagina's kwijt.
Lectrr: Voor mij ook wel. Scenarioschrijven bedoel ik dan, dat hoeft niet per se alleen met dit team of zo. Ik kreeg er een enorme kick van om m'n ideeën door andere tekenaars - ik heb ook met Charel Cambré samengewerkt aan nog een andere legende - uitgewerkt te zien. De visuele oplossingen die de tekenaars vonden, waren altijd helemaal anders dan ik ze zelf voor ogen had en dat vond ik altijd smullen. Ik heb soms met m'n open mond m'n eigen verhaal zitten lezen, zo van: 'bedoelde ik dat zo? Ah ja, eigenlijk wel maar ik wist het zelf nog niet'. Ik hoop in de toekomst wel wat meer scenario's te gaan schrijven dus.
In hoever kennen jullie het huidige Brussel? Heeft deze opdracht je nieuwsgierig gemaakt om meer over de stad en haar verleden te weten te komen?
René: Ik ken Brussel vooral van het stripmuseum - elke striptekenaar/liefhebber moet daar toch geweest zijn - en af en toe eens een weekendje geweest voor de gezelligheid. Maar het is toch alweer een tijdje geleden.
Lectrr: Ik kom er wel eens, vooral voor de musea. En er zijn ook een paar boekenwinkels in Brussel die ik graag bezoek.
Cindy, in het vorige interview zei je dat je Brussel vooral kende voor het shoppen. Heb je door aan deze opdracht te werken toch zin gekregen om andere facetten van Brussel te ontdekken?
Cindy: Ja, toch wel, na het lezen van het album zal ik samen met Steve de bezienswaardigheden van Brussel eens gaan ontdekken, we kunnen het dan koppelen aan een gezellig terrasje. (glimlacht)
Wat vonden jullie het moeilijkst aan deze opdracht?
Lectrr: Afstand nemen van hetgeen ik geschreven had. Ik ben een controlefreak, ik doe liefst van al alles zelf, tot in de puntjes uitgekiend. De DIY-mentaliteit (Do It Youself) is echt in elke vezel van m'n denken en handelen doorgedrongen. Ik had dan ook in eerste instantie heel gedetailleerde scenario's geschreven, zo van: "op dit plaatje heeft het hoofdpersonage een rode mantel aan met een hermelijnenbonten kraag, op zijn linkermouw bevinden zich spatjes vet van het eten dat de man naast hem aan het verorberen is. De man naast hem heeft een page-kapsel, bruine ogen, zware wenkbrauwen, een sjaal met Franse lelies op en eet zijn kalkoenbout (geen kip) op een danig boertige manier dat iedereen rond hem bespat wordt, dus ook de LINKERmouw van het hoofdpersonage."
Maar ik ben daar vanaf gestapt voor ik het aan de tekenaars liet zien. Het is veel mooier als die ook hun inbreng mogen hebben, en ik niet de touwtjes honderd procent in handen zou hebben. Dat loslaten was niet makkelijk, maar ik heb er wel véél van geleerd.
René: Dat het hele verhaal zich in twee pagina's moest afspelen. Maar gelukkig is Lectrr erin geslaagd om dat voor elkaar te krijgen.
Cindy, wat heb je eigenlijk nog opgestoken via deze opdracht? Wat heb je nog bijgeleerd?
Cindy: Dat ik bij deze opdracht mijn kleurenpalet moest aanpassen. Bij de nachtscène bijvoorbeeld heb ik een andere schaduwtechniek gebruikt dan ik voorheen al gedaan had.
Als je zelf zou mogen kiezen, welke legende zou je dan eens graag uitbeelden?
René: "Vrouwkesavond" daar blijken ridders in mee te spelen. Als het niet een Brusselse legende moet zijn dan een Urban legend met horror, mysterie en spanning. Verspreid over menig huiveringwekkende pagina.
Lectrr: Ik speel al bijna tien jaar met het idee om het leven van de Baron van Munchhausen te verstrippen, dat is niet echt een legende, maar langs de andere kant ook weer wel. Misschien komt het er ooit eens van. Misschien moet ik enkel het scenario gaan doen want als ik het tekenen erbij ga moeten nemen gaat het er wel nooit van komen. We zien wel.
Cindy, je kleurt nu verschillende verhalen in. Had je ook niet graag zelf een verhaal willen uittekenen? En in welke stijl zou dat dan zijn?
Cindy: Bij mij zal het bij inkleuren blijven, denk ik. Ik heb in school wel publiciteit gevolgd en dus waarnemingstekenen gekregen maar dat was niet mijn sterkste kant.
Het lijstje tekenaars, scenaristen, inkters en inkleurders die aan dit album meewerkten is indrukwekkend. Naar welk verhaal in dit album kijk je uit en waarom?
Lectrr: Eigenlijk naar het album zelf. Heel veel inzendingen heb ik ondertussen gezien, en ik wil het geheel wel eens aanschouwen. Het wordt een héél breed album met heel veel straffe verhalen in. En voor de prijs gaat ge het ook niet moeten laten. Het is echt iets waar de stripgilde trots op mag zijn, als je het mij vraagt. Eén van de strafste dingen die ze in hun bestaansgeschiedenis gerealiseerd hebben.
René: "De duivelssagen" Ik ben heel benieuwd wat Wim (Swerts) er van maakt. Ik vind die man gewoon leuk tekenen en van diegene die meedoen en waarvan ik hun werk ken is dat degene die me het meest zou kunnen verrassen. Wat niet inhoudt dat de anderen niet goed zouden zijn. Want van wat ik van het project gezien heb, wordt dit een schitterend boek dat ondanks mijn bescheiden bijdrage nog steeds de moeite van het aanschaffen meer dan waard is.
Cindy: Is dit eigenlijk ook geen ideaal opstapje naar een grotere naamsbekendheid voor je? Of bekijk ik het project nu totaal verkeerd?
Cindy: Het is fijn als mijn naam vermeld wordt maar om echt bekend te worden, heb ik er niet aan meegewerkt. Ik vind het gewoon een grote eer dat ik aan dit album mocht meewerken en als leek tussen al die grote namen mag staan.
Met dank voor de antwoorden!
Cindy: Met plezier gedaan!
René: Geen dank, graag gedaan en nu allemaal het boek kopen! (lacht)
René: Yep!
Lectrr: Ja, de eerste keer. Ik kende René en Cindy niet persoonlijk. In feite nog steeds niet echt, want de samenwerking is redelijk virtueel verlopen. Maar dat gaan we wel eens goedmaken tussen pot en pint.
Cindy: Voor mij ook, maar ik vond het wel een fijne ervaring.
Kenden jullie elkaars werk al?
Lectrr: Ik was al wel eens op René's site terecht gekomen, maar een echte kenner kunt ge me moeilijk noemen.
René: Het zou natuurlijk vreemd zijn om te zeggen dat ik Lectrr niet ken. Althans zijn werk dan de man zelf ken ik nog steeds niet. Hij staat met zijn cartoons in vrijwel alle Nederlandstalige bladen. Dat hij ook scenario's kan schrijven, was voor mij een verrassing. En nog een positieve ook. Van Cindy had ik nog nooit gehoord - zij van mij ook niet, ach wie wel - maar ik had haar werk blijkbaar zelf thuis liggen nl. Figaro: Het Masker van de Wereld. Dus dat kon moeilijk verkeerd gaan.
Cindy: Ik kende geen van beiden en nu nog niet persoonlijk. Ik ben wel eens gaan kijken op de site van René. We zullen mekaar hopelijk wel ontmoeten bij de voorstelling van het album.
Hoe hebben jullie deze samenwerking ervaren?
Lectrr: Ah, dat was een heel fijne samenwerking. In feite was het m'n eerste keer als scenarist, het 'loslaten' van een idee, het laten uitvoeren door iemand anders was geheel nieuw voor me. Maar op de één of andere manier had ik er wel alle vertrouwen in dat dat goed ging lopen. En dat vertrouwen was terecht.
René: Lang leve het internet! De mogelijkheid om met mensen een strip te maken die op zeer uiteen liggende plaatsen wonen. schitterend toch. Overigens is het contact naar mijn gevoel zeer soepel en leuk verlopen. Het was voor een import-Belg als ik trouwens de eerste samenwerking met Belgische professionals. Tja, dat weinigen mij kennen is mij niet vreemd. Ik teken momenteel vooral voor het meidenblad Tina waarvan iedereen beweert dat alleen hun zusje het leest. En voor een blad waarvan men dan weer beweert dat men alleen de artikelenleest en niet naar de plaatjes kijkt (wat erg vervelend is voor striptekenaars). Het is trouwens niet dat blad met dat konijntje.
Cindy: Het was voor mij de eerste keer dat ik mocht samenwerken met een andere tekenaar, ik was zeer benieuwd. Het was dus spannend afwachten om te zien wat ik mocht inkleuren. De samenwerking verliep vlot en ik vond de tekenstijl van René leuk om in te kleuren.
Welke legende hebben jullie verstript?
Lectrr: De Legende van Roodbeek.
Smaakt dit naar meer?
Cindy: Zeker wel!
René: Wat mij betreft wel hoor. Laat maar komen meer samenwerkingen zoals deze en vooral dan ook meer bladzijden om samen te werken. Je kunt jammer genoeg maar een beperkte hoeveelheid tekst en tekeningen in twee pagina's kwijt.
Lectrr: Voor mij ook wel. Scenarioschrijven bedoel ik dan, dat hoeft niet per se alleen met dit team of zo. Ik kreeg er een enorme kick van om m'n ideeën door andere tekenaars - ik heb ook met Charel Cambré samengewerkt aan nog een andere legende - uitgewerkt te zien. De visuele oplossingen die de tekenaars vonden, waren altijd helemaal anders dan ik ze zelf voor ogen had en dat vond ik altijd smullen. Ik heb soms met m'n open mond m'n eigen verhaal zitten lezen, zo van: 'bedoelde ik dat zo? Ah ja, eigenlijk wel maar ik wist het zelf nog niet'. Ik hoop in de toekomst wel wat meer scenario's te gaan schrijven dus.
In hoever kennen jullie het huidige Brussel? Heeft deze opdracht je nieuwsgierig gemaakt om meer over de stad en haar verleden te weten te komen?
René: Ik ken Brussel vooral van het stripmuseum - elke striptekenaar/liefhebber moet daar toch geweest zijn - en af en toe eens een weekendje geweest voor de gezelligheid. Maar het is toch alweer een tijdje geleden.
Lectrr: Ik kom er wel eens, vooral voor de musea. En er zijn ook een paar boekenwinkels in Brussel die ik graag bezoek.
Cindy, in het vorige interview zei je dat je Brussel vooral kende voor het shoppen. Heb je door aan deze opdracht te werken toch zin gekregen om andere facetten van Brussel te ontdekken?
Cindy: Ja, toch wel, na het lezen van het album zal ik samen met Steve de bezienswaardigheden van Brussel eens gaan ontdekken, we kunnen het dan koppelen aan een gezellig terrasje. (glimlacht)
Wat vonden jullie het moeilijkst aan deze opdracht?
Lectrr: Afstand nemen van hetgeen ik geschreven had. Ik ben een controlefreak, ik doe liefst van al alles zelf, tot in de puntjes uitgekiend. De DIY-mentaliteit (Do It Youself) is echt in elke vezel van m'n denken en handelen doorgedrongen. Ik had dan ook in eerste instantie heel gedetailleerde scenario's geschreven, zo van: "op dit plaatje heeft het hoofdpersonage een rode mantel aan met een hermelijnenbonten kraag, op zijn linkermouw bevinden zich spatjes vet van het eten dat de man naast hem aan het verorberen is. De man naast hem heeft een page-kapsel, bruine ogen, zware wenkbrauwen, een sjaal met Franse lelies op en eet zijn kalkoenbout (geen kip) op een danig boertige manier dat iedereen rond hem bespat wordt, dus ook de LINKERmouw van het hoofdpersonage."
Maar ik ben daar vanaf gestapt voor ik het aan de tekenaars liet zien. Het is veel mooier als die ook hun inbreng mogen hebben, en ik niet de touwtjes honderd procent in handen zou hebben. Dat loslaten was niet makkelijk, maar ik heb er wel véél van geleerd.
René: Dat het hele verhaal zich in twee pagina's moest afspelen. Maar gelukkig is Lectrr erin geslaagd om dat voor elkaar te krijgen.
Cindy, wat heb je eigenlijk nog opgestoken via deze opdracht? Wat heb je nog bijgeleerd?
Cindy: Dat ik bij deze opdracht mijn kleurenpalet moest aanpassen. Bij de nachtscène bijvoorbeeld heb ik een andere schaduwtechniek gebruikt dan ik voorheen al gedaan had.
Als je zelf zou mogen kiezen, welke legende zou je dan eens graag uitbeelden?
René: "Vrouwkesavond" daar blijken ridders in mee te spelen. Als het niet een Brusselse legende moet zijn dan een Urban legend met horror, mysterie en spanning. Verspreid over menig huiveringwekkende pagina.
Lectrr: Ik speel al bijna tien jaar met het idee om het leven van de Baron van Munchhausen te verstrippen, dat is niet echt een legende, maar langs de andere kant ook weer wel. Misschien komt het er ooit eens van. Misschien moet ik enkel het scenario gaan doen want als ik het tekenen erbij ga moeten nemen gaat het er wel nooit van komen. We zien wel.
Cindy, je kleurt nu verschillende verhalen in. Had je ook niet graag zelf een verhaal willen uittekenen? En in welke stijl zou dat dan zijn?
Cindy: Bij mij zal het bij inkleuren blijven, denk ik. Ik heb in school wel publiciteit gevolgd en dus waarnemingstekenen gekregen maar dat was niet mijn sterkste kant.
Het lijstje tekenaars, scenaristen, inkters en inkleurders die aan dit album meewerkten is indrukwekkend. Naar welk verhaal in dit album kijk je uit en waarom?
Lectrr: Eigenlijk naar het album zelf. Heel veel inzendingen heb ik ondertussen gezien, en ik wil het geheel wel eens aanschouwen. Het wordt een héél breed album met heel veel straffe verhalen in. En voor de prijs gaat ge het ook niet moeten laten. Het is echt iets waar de stripgilde trots op mag zijn, als je het mij vraagt. Eén van de strafste dingen die ze in hun bestaansgeschiedenis gerealiseerd hebben.
René: "De duivelssagen" Ik ben heel benieuwd wat Wim (Swerts) er van maakt. Ik vind die man gewoon leuk tekenen en van diegene die meedoen en waarvan ik hun werk ken is dat degene die me het meest zou kunnen verrassen. Wat niet inhoudt dat de anderen niet goed zouden zijn. Want van wat ik van het project gezien heb, wordt dit een schitterend boek dat ondanks mijn bescheiden bijdrage nog steeds de moeite van het aanschaffen meer dan waard is.
Cindy: Is dit eigenlijk ook geen ideaal opstapje naar een grotere naamsbekendheid voor je? Of bekijk ik het project nu totaal verkeerd?
Cindy: Het is fijn als mijn naam vermeld wordt maar om echt bekend te worden, heb ik er niet aan meegewerkt. Ik vind het gewoon een grote eer dat ik aan dit album mocht meewerken en als leek tussen al die grote namen mag staan.
Met dank voor de antwoorden!
Cindy: Met plezier gedaan!
René: Geen dank, graag gedaan en nu allemaal het boek kopen! (lacht)
De kostprijs van het album zal € 6,50 zijn. Het is een uitgave van de Vlaamse gemeenschapscommissie en de V.O. Stripgilde. De cover van het album is uiteindelijk afgewerkt geraakt. Jean-Pol heeft de tekeningen gemaakt, Wim Swerts de inkleuringen, voor de opmaak stond Randall C. in.
Eerder in deze interviewreeks:
Tom Bouden en Sascha Van Laeken
Steven Dupré, Rik Dewulf en Els Verlaak
Reinhart Croon, Jeff Broeckx en Kurt Cassauwers
Lode Devroe, Hec Leemans en Els Verlaak
Steve Van Bael en Cindy De Pinnewaert
Marc Verhaegen, Ivan Claeys, Ben Seys en Jos Vanspauwen
Gepubliceerd op 27 Mei 09 - 10:09
