Interview: Patrick Van Oppen, Ross Cappaert en Els Verlaak over 'Brussel in beeldekes'!
"Het is vaak moeilijk om als minder bekende stripauteur aan opdrachten te geraken, waarvan je weet dat ze wel degelijk zullen gepubliceerd worden."
Eind juni verschijnt er - naar aanleiding van BD Comics Strip Brussel 2009 - een stripalbum over Brusselse sagen en legenden. In samenwerking met de Vlaamse Gemeenschapscommissie te Brussel heeft de Vlaamse Onafhankelijke Stripgilde (VOS) zijn leden opgeroepen om mee te werken aan deze strip. Het kruim van de Vlaamse stripwereld reageerde massaal en positief en dat levert een resultaat op dat zich kan profileren als dé staalkaart van wat het Vlaamsche striplandschap te bieden heeft. Nooit geziene samenwerkingen in dit album zal u tegenkomen die telkens een Brusselse legende of sage onder handen neemt. Het stripboek wordt gecoördineerd door Stripgilde-voorzitter Marc Verhaegen, bijgestaan door zijn enthousiast bestuur. Stripelmagazine geeft u elke week tot de voorstelling van het album een fijn teasertje mét interviews waarin u kan kennismaken met scenaristen, tekenaars, inkters en inkleurders van dit originele project!
Deze week geven Patrick Van Oppen (tekeningen), Ross Cappaert (tekst) en Els Verlaak (inkleuring) tekst en uitleg bij hun samenwerking!
Door Kurt Morissens
Was dit jullie eerste samenwerking op professioneel gebied?
Patrick:Onze eerste samenwerking op eender welk gebied, ja.
Ross: Ja inderdaad, de eerste keer.
Els: Jawel!
Kenden jullie elkaars werk al?
Els: Enkel van Patrick (Tommeke), en dan nog wel via Stripelmagazine. (lacht)
Ross: Van Patrick: ja, van Els: nee
Patrick: Het werk van Ross heb ik altijd een beetje proberen volgen, sinds zijn werk in Robbedoes album+. Met Els en enkele staaltje van haar werk heb ik voor het eerst kennis gemaakt op de laatste algemene vergadering van de stripgilde.
Hoe hebben jullie deze samenwerking ervaren?
Els: Heel vlot!
Ross: Ik was het eerst aan de beurt, ik heb achteraf alleen het uiteindelijke resultaat gezien. Wij hebben dus niet zozeer “samengewerkt”, dan wel om de beurt ons aandeel gedaan. Eerst ik, dan Patrick, dan Els.
Patrick: Ik heb wel gemerkt hoe zeer de manier van samenwerken met Ivan Claeys nog in me zit. Bij hem pas ik vaak nog dingen aan in zijn scenario... En Ross zijn scenario is heel ver uitgewerkt. Mijn (oude) werkwijze en Ross zijn 'kant en klare' scenario hebben wel even gebotst. Ik geloof dat Ross in eerste instantie wat geschrokken was van mijn 'bewerking' van zijn scenario. Maar ja, ik ben niet echt goed in het letterlijk uitwerken van een scenario. Ik moet er een beetje mijn ding mee kunnen doen. Hopelijk neemt Ross het me niet kwalijk. (lacht)
Welke legende hebben jullie verstript?
Ross: “Huwelijk op het schavot”, meer een historische anekdote dan een legende.
Patrick: Ross heeft een mooie invalshoek gevonden om die legende uit te werken.
Els: Deze legende deed me eerlijk gezegd denken aan het boek ‘Hasse Simonsdochter’ van Thea Beckman, het enige boek waarbij ik in mijn jeugd een traantje heb moeten wegpinken.
Smaakt dit naar meer?
Patrick: 't Is natuurlijk wel leuk om via je beroepsverening zo'n opdracht binnen te krijgen. Eigenlijk mag dat wel meer gebeuren. Zo leren de leden elkaar op een interessante manier kennen.
Ross: De vorm van het opdracht krijgen vanuit de Stripgilde zeker: het is vaak moeilijk om als minder bekende stripauteur aan opdrachten te geraken, waarvan je weet dat ze wel degelijk zullen gepubliceerd worden. Dat we deze keer dus niet zélf moesten zoeken, maar de opdracht zomaar in onze bus viel, was dus heel prettig en makkelijk.
Els: Ik moet weeral ja zeggen!
In hoever kennen jullie het huidige Brussel? Heeft deze opdracht je nieuwsgierig gemaakt om meer over de stad en haar verleden te weten te komen?
Ross: Ik ben dol op Brussel, beschouw het als een uitgaansstad. Ik hou vooral van het historische centrum en de internationale uitstraling, de vele nationaliteiten en de mensen in alle soorten en kleuren, de Aziatische en Afrikaanse winkels…
Patrick: Vroeger, kwam ik wel redelijk vaak in Brussel. Wandelde ik vaak van Noord naar Zuid of omgekeerd. De opdracht was een beetje te beperkt om echt zin te krijgen om meer van de stad te weten te komen. In eerdere, grotere stripprojecten (Een strip over Durbuy en Brugge in 'De Vijfde Man' en 'Pieter Aspe') vond ik 't wel heel aangenaam om via het documenteren een stad te leren kennen. Na een tijdje wordt zoiets als wandelen in je eigen stripdecor.
Wie weet mag ik dat ooit ook eens met Brussel doen.
Els, nu we voor de derde keer over Brussel beginnen, voel je je niet een beetje verplicht om Brussel eens grondig te gaan bezoeken?
Els: Wie weet!
Je hebt wel aan een aantal verhalen meegewerkt, Els. Hoe werk je eigenlijk het liefst met een tekenaar; iemand die veel aanwijzingen geeft of eerder iemand die je de vrije hand geeft qua inkleuring?
Els: Het liefst veel aanwijzingen in het begin zodat ik weet dat de tekenaar’s visie ook in de kleur naar voor komt, daarna liever de vrije hand, alhoewel het wel juist moet zijn, natuurlijk!
Heren, wat vonden jullie het moeilijkst aan deze opdracht?
Patrick: Het wachten om eraan te mogen beginnen.
Ross: Wat mij persoonlijk betreft: een scenario met enige spanning samenstellen in slechts 3 pagina’s, vanuit een gegeven van maar enkele regeltjes… dat was het moeilijkste. Van zodra ik een uitgangspunt had gevonden, was het snel in orde.
Els, hoe lang werk je eigenlijk aan een pagina?
Els: Gemakkelijk een dag en dat was dan pas vanaf pagina 3, de eerste pagina’s duurden over het algemeen wat langer. Ook logisch want daar moet je meer beslissingen nemen: stijl, kleur van figuren en omgeving,enz. Maar ik gok dat mijn snelheid nog wel kan verbeteren met meer ervaring, ik heb zelfs nog nooit een volledig album ingekleurd, enkel maar een paar kortere projecten!
Is er eigenlijk een verschil qua inkleuren tussen een realistisch getekende strip of een eerder humoristische stijl?
Els: Vooral de snelheid is een verschil, want bij de realistische inkleuring moet je over elk deel meerdere malen gaan met verschillende kleurschakeringen (licht, schaduw, overgang, enz), het aantal details kan ook verschillen, en dat kost allemaal tijd. Maar ik zou zeker niet durven zeggen dat de humoristische stijl gemakkelijker is. En het plezier dat ik eraan beleef, is even groot!
Heren terug naar jullie. Als je zelf zou mogen kiezen, welke legende zou je dan eens graag uitbeelden?
Patrick: Eh... daar heb ik nog niet bij stil gestaan. De legende van Koning Arthur lijkt me wel wat... Vroeger ben ik daar nogal mee bezig geweest. Misschien moet ik het eens terug opnemen.
Ross: Een Vlaamse legende: het Ros Beyaert. Internationaal: de Japanse legende “De zevenenveertig trouwe ridders” (of zevenenveertig ronin)
Het lijstje tekenaars, scenaristen, inkters en inkleurders die aan dit album meewerkten is indrukwekkend. Naar welk verhaal in dit album kijk je uit en waarom?
Ross: Naar allemaal, eigenlijk. Van veel collega’s ken ik alleen de persoon, maar niet het werk; van anderen alleen het werk, maar niet de persoon.
Patrick: Ik kijk naar alle verhalen uit. Ondertussen heb ik al wat materiaal gezien. Misschien had ik moeten wachten tot het album er was...
Met dank voor de antwoorden!
Patrick: Legendarisch graag gedaan.
De kostprijs van het album zal € 6,50 zijn. Het is een uitgave van de Vlaamse gemeenschapscommissie en de V.O. Stripgilde. De cover van het album is uiteindelijk afgewerkt geraakt. Jean-Pol heeft de tekeningen gemaakt, Wim Swerts de inkleuringen, voor de opmaak stond Randall C. in.
Eerder in deze interviewreeks:
Tom Bouden en Sascha Van Laeken
Steven Dupré, Rik Dewulf en Els Verlaak
Reinhart Croon, Jeff Broeckx en Kurt Cassauwers
Lode Devroe, Hec Leemans en Els Verlaak
Steve Van Bael en Cindy De Pinnewaert
Marc Verhaegen, Ivan Claeys, Ben Seys en Jos Vanspauwen
Gepubliceerd op 13 Mei 09 - 10:09
