Interview: Marc Verhaegen, Ivan Claeys, Ben Seys en Jos Vanspauwen!
"Dankzij de Stripgilde ben ik in contact gekomen met allemaal 'gelijkgestemden'. Heeft er iemand een probleem, dan wordt dit door de groep opgelost."
Eind juni verschijnt er - naar aanleiding van BD Comics Strip Brussel 2009 - een stripalbum over Brusselse sagen en legenden. In samenwerking met de Vlaamse Gemeenschapscommissie te Brussel heeft de Vlaamse Onafhankelijke Stripgilde (VOS) zijn leden opgeroepen om mee te werken aan deze strip. Het kruim van de Vlaamse stripwereld reageerde massaal en positief en dat levert een resultaat op dat zich kan profileren als dé staalkaart van wat het Vlaamsche striplandschap te bieden heeft. Nooit geziene samenwerkingen in dit album zal u tegenkomen die telkens een Brusselse legende of sage onder handen neemt. Het stripboek wordt gecoördineerd door Stripgilde-voorzitter Marc Verhaegen, bijgestaan door zijn enthousiast bestuur. Stripelmagazine geeft u elke week tot de voorstelling van het album een fijn teasertje mét interviews waarin u kan kennismaken met scenaristen, tekenaars, inkters en inkleurders van dit originele project!
Deze week geven Marc Verhaegen (tekeningen), Ivan Claeys (tekst), Ben Seys (inkleuring) en Jos Vanspauwen (inkting) tekst en uitleg bij hun samenwerking!
Door Kurt Morissens
Was dit jullie eerste samenwerking op professioneel gebied?
Jos Vanspauwen: Neen, absoluut niet.
Ivan Claeys: Dat hangt ervan af wat je 'professioneel' noemt, natuurlijk.
Euh, samen aan strips werken bijvoorbeeld?
Ivan: Ik had met iedereen al eerder samenwerkingen, in ieder geval. Met Marc had ik in een ver verleden - het vorige millenium nog! - al samengewerkt aan Sus en Wis. Alhoewel dit toch een totaal andere samenwerking was. Met Jos werkte ik eerder aan Borrelmanneke. Hij toen als tekenaar. Met Ben werkte en werk ik aan de strip 'Citytrip'. Een project met tekenaar Tom Metdepenningen, waarvoor Ben ook de inkleuringen verzorgt.
Marc Verhaegen: Met Jos als inkter heb ik al drie verhalen gemaakt voor Eureducation en één verhaal van Senne en Sanne. Met Ivan heb ik in het verleden samengewerkt aan het Suske en Wiske album Papa Razzi. Ben Seys ken ik al een hele tijd. Hij is de zoon van Bob Seys, die figureert in verschillende stripreeksen als Biebel en andere.
Ben Seys: Met Ivan heb ik samengewerkt aan Citytrip, waar ik instond voor de kleuren. Marc ken ik al een hele tijd. Via mijn vader, die naast stripliefhebber ook vaak figureert als stripfiguur, maar Marc en ik komen allebei uit de animatiewereld en dat schepte al van in het begin een band.
Jullie kenden elkaars werk dus al?
Ben: Marc en Ivans werk volgde ik al geruime tijd, het was pas via de Stripgilde dat ik in contact ben gekomen met het prachtig tekenwerk van Jos. En eerlijk gezegd kwam ik dan pas tot de ontdekking hoeveel ik van Jos al kende.
Marc: Ik ken het werk van Jos goed en vind het sterk. Zijn digitale inkting evenaart de traditionele en overtreft ze soms zelf in detailuitwerking. Van Ivan weet ik intussen dat hij enorm veel scenario’s schrijft voor diverse auteurs en ik heb echt bewondering voor zijn onnavolgbare energie en onuitputtelijke inspiratie. Het werk van Ben kende ik iets minder, buiten de cartoons die hij maakt. Hij heeft de laatste jaren enorme vorderingen gemaakt.
Jos: Met diverse tekenaars heb ik het voorrecht gehad om reeds samen te werken. Ik herinner mij dat ik in een ver verleden nog bij Studio Vandersteen werkte als losse medewerker. Daar heb ik Jeff Broeckx, Ronald Van Riet leren kennen. Ook met scenarioschrijvers zoals Marc Meul en Ivan Claeys heb ik een tijdje samengewerkt. Ook even gepasseerd langs Studio Max voor het inkten van de albums, enz. Prettige ervaring heb ik nog steeds met Dirk Stallaert, Charel Cambré en Marc Verhaegen voor zowel het tekenen, inkten en inkleuren.
Ivan: Ik vermoed dat we door die eerdere samenwerkingen goed op de hoogte zijn van elkaars werk. Bij mij is het in ieder geval zo dat ik de mensen met wie ik eerder strips maakte blijf volgen. En dat zijn er ondertussen al een heel pak.
Hoe hebben jullie deze samenwerking ervaren?
Ivan: Voor herhaling vatbaar. Het was een leuk stripje om aan te werken. Het resultaat ziet er goed uit, en daar draait het altijd om.
Ben: Voor mij was dit een ware openbaring. Als 'groentje' - lees laatbloeier - krijg je niet elke dag de kans om met gevestigde waarden te mogen samenwerken. Wat mij betreft was het in de eerste plaats een meer dan aangename leerschool. Ik heb meer geleerd in deze korte periode dan ooit tevoren. Ik ben ze daar allen zeer dankbaar voor. Ook een dikke merci aan Els Verlaak en Luc Vincent. En misschien belangrijker, het was de eerste maal dat ik er niet het gevoel had dat ik op een 'eiland' zat. Ik heb het er al vaak met Marc over gehad.
Dankzij de Stripgilde ben ik in contact gekomen met allemaal 'gelijkgestemden'. Heeft er iemand een probleem, dan wordt dit door de groep opgelost.
Jos: De diversiteit van de werken van de tekenaars waren voor mij een hele ervaring. Omdat iedere tekenaar in zijn eigen specifieke stijl tekent. Dat maakt het misschien niet zo makkelijk, maar wel des te interessanter en leerzamer. Positief dus.
Marc: Voor mij was dit ook een positieve ervaring. Als je in de stripwereld in Vlaanderen het kopje boven water wilt houden, zit je sowieso met een hoge productie opgescheept en dan is samenwerking bijna onontbeerlijk. Deze samenwerking ging iets minder gebukt onder de gebruikelijke stress en was dus heel aangenaam.
Welke legende hebben jullie verstript?
Marc: De legende van “De Hond Moustache en de Broek”. Het gaat over twee vrienden, Jan en Nikolaas. Deze laatste heeft een hond die Moustache heet. Jan trekt de speurzin van de hond van zijn vriend in twijfel, waarop Nikolaas een weddenschap aangaat om het tegendeel te bewijzen. Een leuk gegeven met veel vrije natuur.
Ivan: Inderdaad de hond Moustache en de broek. De titel alleen al... Zo'n legende moet gewoon verstript worden, hee! Ik heb het scenario gemaakt met een grote glimlach op mijn gezicht.
Ben: Eigenlijk heb ik het genoegen gehad om aan twee strips te werken “De Hond Moustache en de Broek” en de "Belegering van Brussel", een van de legendes rond manneke pis.
Jos: Van mijn zijde heb ik het verhaaltje van Herkenbald ingekleurd, dat getekend en geïnkt is door Peter Willems, die ik bij dit project voor het eerst heb leren kennen. De Hond Moustache en de broek, die door Marc Verhaegen op schitterende wijze werd getekend en vervolgens door mij digitaal geïnkt. De tekeningen van Marc liggen mij nu eenmaal prima omdat ze net zo helder en precies getekend zijn. De Sage van Lenneke Mare werd getekend door de geweldige tekenaar Charel Cambré, die meer een lossere stijl heeft, en ook door mij digitaal geïnkt en ingekleurd werd.
Smaakt dit naar meer?
Jos: Wat mij betreft wel.
Ivan: Ja, dus. Marc is voor een scenarist een aangename tekenaar. Hij brengt zonder twijfel een meerwaarde. Dat zit 'm soms in details, hoor. Maar het is altijd plezant om verrast te worden als je je eigen scenario uitgetekend terugziet en tot de vaststelling komt van 'Hee, dit is beter dan ik had gehoopt'. De snor van Moustache, bijvoorbeeld. Mooi gedaan. Of de vele andere details die Marc in de strip stopt. Ik heb als scenarist de gewoonte om hier en daar rustpuntjes in te bouwen. Het is heerlijk om te zien dat een tekenaar daar een superplaatje van maakt. Dan komt de stripliefhebber in me boven, schuif ik mijn stoel even achteruit, en geniet ik.
Marc: Voor mij smaakt dit ook wel naar meer. Ik sta altijd open voor dit soort van voorstellen. Het is telkens een uitdaging en het breekt de sleur. Ik zou graag meer met Ivan willen samenwerken. Met Jos gebeurt dat op dit moment met een verhaal rond Henry Hudson, en ik ben er zeker van dat ik ook met Ben nog aan projecten zal werken.
Ben: Naar veel meer. Zoals Marc al zei, de mensen kennen me vooral van illustratiewerk en cartoons. Ik teken wel strips, maar meestal zijn deze op maat gemaakt voor de klant. Ze moeten dan heel snel gemaakt worden en je mist soms de 'dichterlijke vrijheid'. Het is misschien maar een kleine stap voor de mensheid, voor mij was het reuze. Dus volmondig: Ja!
In hoever kennen jullie het huidige Brussel? Heeft deze opdracht je nieuwsgierig gemaakt om meer over de stad en haar verleden te weten te komen?
Jos: Zeker weten. Brussel is voor mij net door deze legendeverhaaltjes interessanter geworden.
Ben: Als student heb ik Brussel leren ontdekken, en dan niet de café's maar wel in de eerste plaats de architectuur. Tijdens de pauze gingen we vaak een broodje eten en kozen we een straat uit om te genieten van Art Nouveau, Art Deco etc.
Ivan: Ik ken Brussel als de hoofdstad van ons land. Ik heb er geen persoonlijk band mee, omdat ik er nooit heb gewoond. Maar ik kom er vaak. Soms om te winkelen met mijn vrouw.
Soms om de toerist uit te hangen, of musea te bezoeken. Soms voor de Vlaamse Onafhankelijke stripgilde. Ik ben sowieso nieuwsgierig naar info over steden en hun geschiedenis. Dat zal niet spectaculair stijgen na deze opdracht.
Marc: Brussel is voor mij nog altijd voor een groot deel een mysterie. Ik ken uiteraard een stuk Schaarbeek, omdat daar Sint Lucas ligt, waar ik les heb gevolgd. Ik ken intussen de Zandstraat vrij goed, en nu ook de Sainctelettesquare. Verder het Vossenplein in de Marollen, de grote markt en de Heizel, het Brupark en omgeving. En op het Zuid de Paul Henri Spaaklaan. Verder is het één donkere plek voor mij. Ik heb onlangs het boek Brüsel gekocht van Schuiten en Peeters. Daar staan interessante wetenswaardigheden in over o.a. de overwelving van de Zenne, een schande volgens de auteurs, het maken van de Noord-Zuidverbinding, waar zelfs olifanten werden bij ingezet, en het ontstaan van het Justitiepaleis.
Al bij al blijft Brussel het ontdekken waard.
Wat vonden jullie het moeilijkst aan deze opdracht?
Marc: Hm, dat de Senne en Sanne-server overbelast was en dat ik er niet meer op geraakte!
Ben: Technisch gezien was het inkleuren niet moeilijk. De moeilijkheid lag vooral in de stijl van de tekenaar te benaderen. Zowel bij Marc Verhaegen als bij Luc Vincent. Natuurlijk had ik van beide wel materiaal liggen, maar toch voelde ik dat ze allebei iets 'anders' verkozen. Het deed me enorm plezier.
Ivan: Ik deed voor deze omnibus twee scenario's. Eentje voor Marc en eentje voor Wim Swerts. Dat zijn toch twee belangrijke stripmakers in Vlaanderen. Het moeilijkste was dan ook: rustig blijven. Ik wilde toch zéker zijn om een goed scenario te maken voor die mannen. Niet dat ik aan mezelf twijfel, maar de schrik zit er toch een beetje in dat ze het maar zozo zouden vinden.
Jos: Zoals ik al zei, het inkten in telkens een andere stijl. Maar het blijft creatief.
Als je zelf zou mogen kiezen, welke legende zou je dan eens graag uitbeelden?
Marc: Elke stad, elke streek heeft zijn legenden en die zijn allemaal de moeite waard. Sommigen zijn een beetje schraal en hebben op het eerste zicht weinig om het lijf. Maar dan is het natuurlijk aan de auteur en zijn vindingrijkheid om er meer uit te halen. Met wat fantasie kom je al een heel eind.
Ivan: Een lange legende. Eentje waar ze drie albums aan moeten besteden. (lacht) Er zijn zoveel toffe legendes. El Cid? Iets rond Koning Arthur?
Jos: Een Bijbellegende. Jezus Christus bijvoorbeeld?
Ben: Oh, dat is een moeilijke. Ik heb hier een kast vol met sage, legendes en mythes. Voldoende stof voor verhalen tot aan mijn pensioen. En ik ben zelfstandige dus...(lacht)
Het lijstje tekenaars, scenaristen, inkters en inkleurders die aan dit album meewerkten is indrukwekkend. Naar welk verhaal in dit album kijk je uit en waarom?
Marc: Ik ga hier geen namen noemen, want dan moet ik ze allemaal noemen. Ik kijk vooral uit naar het geheel. Ik heb al dingen gezien op het Stripgildeforum die mij lyrisch maken. Geweldig tekenwerk, inventieve scenario’s. Je voelt dat iedereen met veel plezier aan de opdracht heeft gewerkt en dat straalt er ook vanaf. Ook de onderlinge samenwerking over het uitwerken van de cover was mooi om volgen.
Jos: Wel, ik zou iedereen op gelijke voet plaatsen. Dat is democratisch. Ik bedoel, iedereen is belangrijk. In dit geval kijk ik gespannen uit naar het album met een diversiteit van verhalen.
Ivan: Er is niet echt één bepaald verhaal waar ik naar uitkijk. De nieuwsgierigheid is groot genoeg om ze allemaal te willen zien. Vooral omdat er zoveel mensen bijzitten met wie ik eerder heb samengewerkt, en veel verhalen gemaakt zijn door combinaties die nooit eerder zijn vertoond. Dat maakt het zeer interessant.
Ben: Eerlijk gezegd kijk ik uit naar het geheel. De kracht van dit album zit in de diversiteit.
Met dank voor de antwoorden!
De kostprijs van het album zal € 6,00 zijn. Het is een uitgave van de Vlaamse gemeenschapscommissie en de V.O. Stripgilde. De cover van het album is uiteindelijk afgewerkt geraakt. Jean-Pol heeft de tekeningen gemaakt, Wim Swerts de inkleuringen, voor de opmaak stond Randall C. in.Eerder in deze interviewreeks:
Tom Bouden en Sascha Van Laeken
Steven Dupré, Rik Dewulf en Els Verlaak
Reinhart Croon, Jeff Broeckx en Kurt Cassauwers
Lode Devroe, Hec Leemans en Els Verlaak
Steve Van Bael en Cindy De Pinnewaert
Gepubliceerd op 06 Mei 09 - 10:09
