Jim on the road op de Boekenbeurs in Antwerpen! (Deel II)
Mocht u de afgelopen weken bezoeker geweest zijn van het grootste boekenfestijn van het land dan zal u onze fotograaf zeker tegengekomen zijn. U met een ongelooflijke snelheid omverlopend en al flitsend in uw ogen kreeg hij u misschien zelfs op dat randje van agressie. Wij begrijpen u volledig. Om al uw ongemak goed te maken brengen we deze week deel II van de Boekenbeursspecial. Ook uitermate geschikt voor die mensen die dit jaar niet op de beurs zijn geraakt. Werken van barmhartigheid, jazeker. Met onze foto-apostel Jim in de hoofdrol!
't Is weer eens voorbij, dat jaarlijkse boekenfeest. Tenminste, het kijken-proeven-ruiken-feest, het zou-ik-dit-eens-durven-proberen-feest, het is-dit-iets-voor-jou-feest, het zal-ik-haar-met-dit-verrassen-feest.
Want het echte feest, dat is voor de komende maanden, wanneer we ons door onze verse stapel boeken worstelen. En vermits we niet van vakjes houden, hebben we ons verrot gesleurd aan stapels fictie en non-fictie, aan stapels tekeningetjesboeken en lettertjesboeken, aan stapels proza en een heel klein stapeltje poëzie.
Onze schouders zijn ook blij dat de Boekenbeurs voorbij is. Maar onze schouders kijken eigenlijk al een beetje uit naar die avonden die we in, ik zeg maar wat, Libanon gaan doorbrengen, of in Genua, of in Zweden. Ze gaan zich makkelijk vleien in onze leesfauteuil, terwijl we op bezoek gaan bij Dr. Jeckyll, of bij een Italiaanse advocaat, of een Chileense postbode. En heel misschien, of liever, heel waarschijnlijk, gaan we niet alleen de komende maanden van dit stapeltje genieten. Hoeveel komende jaren? Dat zal voor een groot deel van de volgende boekenbeurs afhangen, iets waarnaar we eigenlijk nu al een heel klein beetje aftellen.
We kunnen niet anders dan ons hier beperken tot een paar van de mooiere momenten, wat we allemaal gezien en gehoord hebben is gewoon teveel om te beschrijven.
En daar waren hele kleine mooie momentjes bij, als we een kind bijvoorbeeld even zagen opgaan in een dik boek, en we zagen het zaadje van hele vele leesfauteuil-reizen daar ontkiemen.
Of een grote meneer die via een stripboek een gelijkaardige reis maakte, daar heel even de warmte vergat, of de koppen waarop gelopen kon worden, of het BV-gegaap.
Wij zijn ook naar BV's gaan gapen, dat geven we toe, maar 't was voor 't werk, meneer. Kuifje is namelijk voor de zoveelste keer vertaald, en voor de zoveelste keer in een niet officiële taal, alhoewel ieël Aantwaarpe tegen die laatste bemerking protest zal laten optekenen. David Davidse en Paul Goris hadden de eer en onwaarschijnlijk vooral het genoegen die vertaling te mogen leveren.
Genoegen, jazeker, we hebben de heren bezig gehoord, en vermits een groot deel van het werk bestond uit het op mekaar uitproberen van deze of gene uitdrukking, de ene vermoedelijk al sappiger dan de andere, twijfelen we er niet aan dat er flink wat genoegen door de inspanning gelardeerd was. En we herhalen hier wat we op een signeersessie al gezegd hebben: breng dat verdorie in een theater.
Wie Davidse al heeft zien opgaan in de rol van Castafiore kan zich makkelijk indenken hoe het veel te kleine publiek (nu ja, 't was donderdagavond laat) genoot van
la Castafiore's woede-aanval. U, die dit onwaarschijnlijk gemist heeft: u heeft wat gemist!
U miste dan ook Base's Speaker's Corners. Best leuk om te zien, maar of dit nu veel aan de verspreiding van de Literatuur gedaan heeft durven we betwijfelen.
Een voor ons heel verrassend mooi moment was een bloemlezing tijdens de poëzie-dag, op zondag 9 november. We zijn helemaal geen poëzie-fans, maar een gedicht in het boekenbeurs-foldertje maakte ons nieuwgierig genoeg om eens te gaan luisteren.
Jammer dat zoveel mensen BV-gapen verkiezen boven eens proeven van wat ze niet kennen, anders hadden ze, net als wij, een paar ontdekkingen gedaan. Poëzie-fans zouden we onszelf nog steeds niet durven noemen, maar wat hebben we daar genoten van sommig gepuzzel met woordjes.
Dinsdag 11 november werden woordjes om heel andere redenen bijeen gepuzzeld. Geertje De Ceuleneer vroeg zich af hoe blind de liefde is, als ze dat al is. Ze las voor uit brieven die ze uitwisselde met een blinde auteur, liefdesbrieven van andere auteurs wisselden ermee af.
En vergeet ook hier eventjes de vakjes, of is de liefde voor uw partner, of voor die ene onbereikbare man of vrouw, de enige liefde die u kent? Wij hebben zalige liefdesbrieven gehoord bestemd voor de linker kleine teen (ja, ook wij houden van de onze), en ontroerende van een bijna-mama aan haar bijna-kindje.
En net als we er bijna te stil van werden zorgde de muziek - met een blinde violist, en we wensten dat we zeker wisten dat 't een Hongaar was, we dachten een paar woorden te herkennen - voor een zeer passende emotie van een andere aard. Ha, literatuur is saai?
Er was overigens nog muziek; aan de stand van de provincie Antwerpen zorgde "Berline" ervoor dat we net iets langer bleven verpozen dan we van plan waren.
Vóór u zich afvraagt wat een muziekgroepje op een boekenbeurs komt doen, dit kleine citaatje: "Land van klei is tevens een haast sprookjesachtige schoolvoorstelling (aanvaard door het Departement Onderwijs - zie http://www.canoncultuurcel.be). Het is een mix van verhalen, liedjes en foto-projecties, die een duiding geven over het leven van steenbakkers anno 1900. De bundel Land van klei (uitgeverij Write History) van Roland Bergeys met prachtige illustraties van Jean-Marie Impens, is geschikt voor een publiek vanaf elf jaar. Besteladres: www.writehistory.be - rubriek "Boekenwinkel" - prijs: 15 €". Ha, u dacht toch niet echt dat lettertjes en muzieknoten in aparte vakjes horen ondergebracht te worden?
Hadden we overigens de drukte al vermeld? 165.000 bezoekers, zo ongeveer toch, kwamen langs, en op maandag 10 november was het het drukste, maar dat wist u vast al als u daartussen liep. Op zaterdag 8 november al, tegen de middag, werd de 100.000ste bezoeker op champagne getrakteerd. Louis De Pauw uit Willebroek had een bezoekje gebracht aan familie in Berchem, samen met echtgenote Nicole en dochter Yana, en besloot dat te combineren met een bezoekje aan de boekenbeurs.
Geert Joris, directeur van Boek.be, wachtte hem op en bood hem en zijn familie een glaasje en een boeketje aan, en schonk er bovenop nog een boekenbon van 250€.
Wij zouden daar verdorie wel weg mee weten, en Louis De pauw ongetwijfeld ook.
Juist ja, dit is een op striplezers gericht magazine, tijd dat we ook de strip even vermelden. Erik Thys, eigenlijk een psychiater, is niet aan zijn eerste strip toe. Erik wie?
Het geheim van de ruimtelift is de eerste strip die zich richt op jongeren die een autisme-spectrumstoornis hebben.
We weten uit eigen ervaring dat "autisten" niet onder één noemer te vangen zijn, het zijn niet allemaal "Rain Man" kopieën, en vooral als de stoornis heel licht is, kan het voor de jongeren en hun omgeving heel moeilijk zijn om vast te stellen wat er gaande is. Deze strip helpt hen één en ander te herkennen. Ha, strips zijn voor leesluieriken?
Trouwens, zelfs aan de striptekenaars en illustratoren van over pakweg 10-15 jaar was gedacht. Kinderen konden alle dagen in de Rode Zaal terecht, de ene keer werden de allerkleinsten voorgelezen, dan werd er een show met liedjes en theater gebracht.
Maar wij bezochten de workshop door illustratrices Greet Bosschaert en Claudia Verhelst, op dinsdag 12 november. Vijftig kinderen konden er binnen, en dat was met moeite de helft van de wachtrij.
Wij drukten ons in een hoekje, maar er was ruimte zat, die limiet van vijftig was omdat de illustratrices iedereen voldoende aandacht zouden kunnen geven. Het was overigens een van de koelste en dus aangenaamste ruimtes op heel de beurs, maar het was vooral het tekenplezier dat we overal om ons heen zagen dat ons iets langer deed blijven.
"Maak eens een Sinterklaas, maar niet met Sinterklaaskleren". Een volwassene denkt dan mogelijk aan iets anders, maar geen enkele kinderfantasie ging in die richting. Geen enkele kinderfantasie ging overigens in dezelfde richting.
Ook niet voor "Beschilder een (kartonnen) ballon", waarbij de ene iets abstract deed dat nog het meeste aan een Noordse trui deed denken, en een ander zijn huis schetste, en de andere 23 deden er 23 andere dingen mee. We vonden het eigenlijk jammer het eindresultaat niet gezien te hebben.
Hadden we al vermeld dat er aan BV-gegaap gedaan werd? Nu, we gaapten rustig mee, maar dan uiteraard stijlvol en discreet. En we doen hier een schaamteloze poging om Google-gewijs wat extra volk naar Stripelmagazine te lokken. Misschien dat er ook eentje nieuwsgierig genoeg wordt om iets anders te ontdekken. Hier gaan we:
Prinses Lea van België en Helmut Lotti.
Peter Van Petegem
Dina Tersago en Wim Gevaert
Een andere Gevaert: Kim
Johan Boskamp
Evy Gruyaert met haar jongste interviewers ooit.
Eddy Planckaert, met iets oudere interviewers
En we noteerden kabouters Lui en Klus, en Gertje zonder Samson.
Ondanks dat grote aantal BV's komt een groot deel van de bezoekers -het grootste deel, durven we veronderstellen- toch om hun favoriete auteur even te kunnen vertellen dat ze hun favoriet zijn. Of gewoon heel verlegen een handtekeningetje vragen, om dan te merken dat de man of vrouw in kwestie het dikwijls net zo onwennig vindt om daar te zitten wachten op lezers.
Of om te merken dat de auteur eigenlijk een hele lollige mens is om gewoon mee te babbelen, en te vergeten dat hij of zij dat grote idool was dat de lezer mee op fauteuil-reis neemt.
Enfin, 't is nu afgelopen, we kunnen aan onze eigen fauteuil-reizen beginnen. Onze voeten en onze schouders zijn ons daar dankbaar voor. Maar voor we op reis vertrekken vermelden we nog twee (terechte) prijswinnaars. Winnaars zonder wie de Boekenbeurs net iets minder aangenaam om vertoeven zou zijn, voor jong bij de ene, voor net iets minder jong bij de andere.
De vakjury oordeelde dat Clavis, waar we menig kind op fauteuil-reis zagen vertrekken, de mooiste stand had.
Een plek waar we op een heel toegankelijke manier inderdaad heel veel jonge lezers zowel boeken als auteurs zagen exploreren.
De publieksjury, u en wij dus, als u de beurs bezocht hebt en aan de verkiezing hebt meegedaan tenminste, vond dan weer dat Het Paard Van Troje, voor het eerst op de beurs, de mooiste stand had. U mag het over een jaar allemaal veel beter komen weten. We wensen het u toe.
PS: Als u door meer dan 460 foto's wil ploeteren mag u ook altijd hier klikken.
Gepubliceerd op 12 November 08 - 10:18
en of wij wat gemist hebben !!zeker en vast maar in geen geval die omhoog gevallen bv’s , die zelf geen
letter op papier krijgen !maar dit terzijde was het
zeker de moeite en maakt het verslag voor mij alles goed.
louise-marie (Email) - 15 11 08 - 08:30
tiens zeg,wat zat Helmut Lotti op de boekenbeurs te doen ?voor te lezen uit de prinses haar boek ? of heeft hij ook al een boek geschreven ??
louise-marie (Email) - 20 11 08 - 20:14
Prinses Lea schreef een sprookjesboek, en Lotti leende zijn stem om er een luisterboek van te maken.
Jim (URL) - 20 11 08 - 20:52
ha,zo zit dat,vind ik wel tof idee.
louise-marie (Email) - 21 11 08 - 07:57
