Rob van Barneveld, winnaar van de Gag-Clickie met zijn webcomic 'Rood Gras': "Ik vond het wel verrassend om te merken dat er opeens andere mensen waren die het ook leuk vinden!"
We geven het grif toe; we zijn verzot op winnaars! Daar zal wel één of andere Freudiaanse verklaring voor te vinden zijn maar daar willen we u absoluut niet mee lastig vallen. Neen, dan vallen we u liever lastig met een vraaggesprek waar we een echte winnaar en zeer dichterlijke tekenaar aan het woord laten! Zijn naam: Rob van Barneveld! Met zijn webcomic 'Rood Gras' won ie de Gag-clickie (prijs voor de beste korte webcomic uitgereikt door Stichting Clickburg) en zoals het bij echte winnende tekenaars past mogen we volgend jaar een heus album van hem verwachten! Voornaamste kleur die in dat album zal overheersen is rood maar meer dan dat kan u eindelijk genieten van de haast surrealistische wereld waarin Rob van Barneveld vertoeft!
Een welgemeende proficiat eerst voor het winnen van je Clickie! Mogen we er van uit gaan dat je heel blij bent met deze prijs?
Rob van Barneveld: "Natuurlijk was ik zeer vereerd! Had ook totaal niet verwacht dat ik hem zou winnen, het leek me dat Flo meer recht had op de prijs. Dat is tenslotte een echte gagtekenaar die ook wat langer bezig is dan ik."
Echte gags maak je niet; eerder poëtische soms zelfs surrealistische kijkjes op het leven die je deelt met je publiek. Vanwaar komt die lichtjes afwijkende kijk op de wereld?
"Hmm.. Lastig om te beantwoorden. Ik denk dat het komt doordat er zoveel cliché's zijn, van die woorden waaraan een vaste riedel met begrippen hangt. Telefoons bijvoorbeeld, daar kan je alleen in praten. En auto's gebruiken benzine om te rijden. Verkeersborden zijn hard en statig, zij hebben altijd gelijk. Het nieuws komt elke dag terug, er is nooit een dag dat er geen nieuws is. Zo zijn er nog meer van die dingen die 'vast' zitten in onze maatschappij en gedachtengangen. Ik merkte dat ik me eraan stoorde, dat we dat soort dingen maar normaal lijken te vinden met z'n allen. Uit dat idee is Rood Gras ook ontstaan: een soort andere werkelijkheid bieden waarin cliché's worden afgezwakt. Limonade door de telefoonhoorn gieten zodat de persoon aan de andere kant van de lijn ervan kan proeven. Chocoladebenzine voor auto's - wat geeft meer energie dan chocola? Slapen op een verkeersbord en een nieuwslezer die geen nieuws heeft en zodoende maar een mop vertelt. Ik mik er niet mee op een schaterlach, zoals de meeste gags. Maar dat hoeft ook niet voor mij. Gewoon een glimlachje is al genoeg."
Wat heb jij met de kleur rood?
"De voorkeur voor rood is begonnen met mijn eerste stripjesreeks, Pindakaasman. Ik zocht daarvoor een kleurenpalet om een bepaalde sfeer te kunnen creëren. Rood bleek daarvoor geschikt, het geeft wat broeierigs, mysterieus. Daar houd ik wel van. Toen ik een nieuw 'format' bedacht voor een strookjesreeks leek het me logisch om die lijn van rode strips (wat zo'n beetje mijn handelsmerk was geworden) voort te zetten. Kennelijk heeft die kleur een verslavende werking op mij, haha."
Je lijkt een simpele stijl te hebben - schijn kan uiteraard bedriegen - maar heb je heel specifiek voor die stijl gekozen omdat ze hoorden bij de stijl van verhalen die je schrijft?
"Ik heb er niet specifiek voor gekozen, het is eigenlijk gewoon zo ontstaan. De 'klare lijn' tekent gewoon zo lekker weg en ik kan er een hoop van mijn ideeën zonder poespas mee duidelijk maken. Overigens probeer ik als tegenwicht voor de simpele zwarte lijnen wel veel arceringen te gebruiken zodat het ook zonder de rode kleur overkomt als een 'solide stripje'."
Voetballende tandartshelpers, straatnaambedenkersclubjes, hoogzwangere busjes; wat vind jij eigenlijk het allergekste wat je ooit hebt verzonnen en uitgetekend?
"Oeh.. even denken. Nou, in het begin van de Rood Gras-serie heb ik eens een paprikachipsbal getekend, daar was ik toch wel trots op. Hoop er ook een keertje zelf een te maken, met behanglijm en paprikachips aan de gang (lekker soppen in een paprikaprutje) en dan een lekkere grote bal maken. Dat zie ik wel verschijnen in een expositie van mij ooit en dat mensen dat dan kunst gaan noemen."
Je hebt blijkbaar toch al een kleine schare fans die elke week commentaren leveren bij je strips; hoe belangrijk vind jij die commentaren van die mensen?
"Nou, het werkt wel stimulerend natuurlijk. Rood Gras maak ik in de eerste plaats voor mezelf - vooral als ik 's ochtends een paar aardige strookjes heb gemaakt is dat heerlijk wakker worden. Het voelt als een roodfluwelen kussen waar ik mijn hoofd in kan stoppen en ver van de wereld mijn lijntjes op papier zet. Ik vond het wel verrassend om te merken dat er opeens andere mensen waren die het ook leuk vinden, dat is wel een verrassing. 'Ga voor altijd door, wil je?' lees je dan. Echt.. rode wangetjes. Laatst tekende ik ook een stripje waarin wat namen van die fans naar voren kwamen, die commentaren opleverde waarin mensen kort wat over zichzelf vertelden. Een leuk soort contact was dat."
Even het duiveltje in ons dat naar boven komt; je hebt ook net de (knappe) mascotte ontworpen van Clickburg. Is het dan grote toeval dat net jij even later een Clickie in de wacht sleept? "Haha. Nee hoor, grote onzin. Staat er compleet los van. Flo was sowieso een grotere kanshebber dan ik, die al jaren bezig is terwijl Rood Gras pas sinds februari loopt. En daarbij heeft Clickburg nog lang niet de status waarbij genomineerden vechten om de prijs, en grootse complotten worden gesmeed met de organisatie om in godsnaam maar een Clickie te hebben."
Je studeert niet echt voor striptekenaar te worden; liggen je ambities daar niet of kies je liever voor een bepaalde zekerheid in je leven?
"Eigenlijk allebei. Ik heb zeker de ambitie om nog heel lang door te gaan en lekker veel te tekenen. Aan de andere kant is die zekerheid van een vaste betaalde baan in de zorg (ik studeer Sociaal-Pedagogische Hulpverlening) erg prettig. Ik heb genoeg tekenaars gezien die voor hun brood de meest verschrikkelijke opdrachten aan moeten pakken voor het geld. Met een vaste baan hoef ik dat gelukkig niet. Bovendien is er in de zorg genoeg inspiratie voor stripjes te vinden die ik als professioneel striptekenaar minder snel zou vinden."
Je fans zouden ook heel graag een album van je op de markt willen zien liggen; zijn daar plannen voor?
"Daar zijn zeker plannen voor. Als alles goed gaat heb ik begin volgend voorjaar met de Haarlemse Stripdagen een boekje bij Bries. Ben ik inmiddels druk mee bezig en verheug ik me erg op.
Hartelijk dank voor de antwoorden; oh ja, nog dit, staat de Clickie geheel in elkaar gestoken op de schouw?
"Haha, toen ik thuiskwam van Stripbeurs Houten (waar de uitreiking plaatsvond) heb ik hem aan de keukentafel met mijn vriendin in elkaar geplakt. Staat nu in mijn boekenkast, zo af en toe stof ik hem af of ruik er eventjes aan. De roem, de roem.."
Tracht er alvast aan te wennen!
Bezoek zeker de website van Rob van Barneveld!
Gepubliceerd op 19 Oktober 07 - 18:28
Nog niet de status van complotten? Er was anders een heel gemeen complot om de uitreiker en tevens jury voorzitter dronken te voeren en hem zo de winnaars te ontfutselen. En ik zal maar zwijgen over alle mensen die mijn bankrekeningnummer vroegen (a).
(Note: Dat eerste is écht waar (vraag maar aan Matt), dat tweede helaas niet)
Tom - 24 10 07 - 17:11
Overigens: Rob heeft de prijs zeker niet gewonnen omdat hij de uiteindelijke prijs ook “ontworpen” heeft. We zaten wat omhoog met de prijzen, niemand had nog tijd om iets voor ons te creeeren en op een slapeloze nacht bedacht jurylid Jeroen Jager ineens deze uiterst originele clickie.
Tom (Email) - 24 10 07 - 17:13
Dat eerst is niet alleen waar, ook nog half gelukt (alleen de dronken voeren helft helaas, anders hadden we lekker uit kunnen slapen).
Mattt (URL) - 24 10 07 - 23:27
Als vriendin van Rob, maak ik elke keer weer mee hoe hij gebeurtenissen uit het dagelijkse leven gebruikt in zijn stripjes. Vaak herken ik ook veel zaken, zoals de sterrenhemel aan het plafondstripje..
Ik vind dat hij echt talent heeft en geloof er zeker in dat hij het nog ver gaat schoppen
Eveline - 29 10 07 - 18:39
