Stripelke - "Hey, de wereld zag er plots heel wat vrolijker uit!"
Ik biecht het u met veel plezier op; ik durf al wel eens een stripgerelateerde beurs of ander evenement te bezoeken. Niets om mezelve voor te schamen, natuurlijk, dat zal u (hopelijk) wel beamen. Net als ik met enige zekerheid hier kan neertypen dat de ene beurs al wat gezelliger is dan de andere. Nu zal u me nooit in stripbakjes zien neuzen of lekker lang zien staan wachten in het treintje wachtende voor een signerende tekenaar. Mijn gezelligheid tracht ik toch ergens anders te zoeken. Neen, eerder zal u me kunnen tegen komen in de lekker gezellige cafetaria die meestal bij zo'n beurs of evenement aanwezig is. Achter pot en pint als het ware en steeds met wat gezelschap. Het was daar dat ik een uitspraak hoorde die ik alleen maar kan beamen... Een vijf-, zestal mensen zaten rond de tafel; keuvelend, pinten of cola's achterover slagend, lachend, analyses van het voorbije stripjaar werden vergeleken,... Kortom, gezelligheid troef en voorgaande uitspraak is geen vorm van cynisme. Volgende uitspraak die ik daar kon optekenen ook niet. Zomaar uit de lucht kwam ie vallen: 'Kijk ons hier zitten met zoveel volk rond de tafel. Ik kan me herinneren dat wanneer ik vroeger een beurs bezocht, 's morgens alleen aankwam, neusde in de stripbakken, eventueel snel nog iets dronk en dan naar huis verdween. Heel de tijd alleen."Het is waar. Ook ik kan me mijn eerste beurzen nog zo voor de geest halen. In den beginne vergezelde mijn vader me nog (de ook wel bekende 'Polle Pijp') maar na verloop van tijd ging ik alleen op stap. De stripbakken in, helemaal alleen, eenzaamheid troef en blij dat ik terug naar vrouw en kinderen kon trekken. Weinig tot geen contact, tenzij vragen hoeveel een strip kost ook gerekend kan worden tot contact. Geen hartverwarmend contact, menselijkheid werd even vergeten, de stempel van stripverzamelaar keihard op mijn voorhoofd gedrukt. Neen, echt amusant vond ik dat niet maar je zette door. De manco's moesten opgevuld raken!
Stilletjesaan veranderde deze situatie. Niet door steeds weer op die beurzen dezelfde mensen tegen te komen en spontaan een gesprekje te starten. Neen, het magische stokje werd me (en vele anderen) aangereikt door het wereldwijde web. Stripfora allerhande (van algemene fora tot gespecialiseerde fora), websites, mailadresjes; plots werkten contacten snel. Met alle gevolgen vandien; stripliefhebbers aller landen verzamelden zich en bouwden naast hun gewone sociale contacten ook een stripgerelateerde sociale contactenwereld op. Afspraken op beurzen werden gemaakt, pot en pinten werden gulzig leeggedronken, menselijke contacten werden warmer. Hey, de wereld zag er plots heel wat vrolijker uit! Ook voor mij dus...
En soms, heel soms, als ik een eenzame ziel zie zwerven op een beurs, zou ik hem durven aanraden eens internet aan te schaffen. Maar ik heb er geen tijd voor; m'n klapkes met verschillende mensen slorpen me een hele beurs op. Sorry, eenzame beursganger!
Gepubliceerd op 18 September 07 - 22:02
