Swerts & Vanas over W817: "Zijn we zo voorspelbaar?"
Het dertiende album van W817 is niet het ongeluksalbum van Wim Swerts en Luc Van Asten (Vanas). Hun stripfiguur Akke loopt daarentegen niet echt als de meest gelukkige mens ter wereld rond. Depressief dus en zijn enige oplossing lijkt hem een pelgrimstocht te ondernemen naar Santiago De Compostella. Wanneer zijn vrienden niets meer van hem horen, start de zoektocht naar depressieve Akke. Depressief is het laatste dat je de tekenaars van W817 mag noemen. Welke omschrijving hun mentale gesteldheid dan wel mag meekrijgen, kan u ons misschien wel meedelen na lezing van onderstaand interview. Het enige dat wij hopen, is dat er pillen voor bestaan. Swerts & Vanas; zonder medische begeleiding...

Akke depressief! In de eerste prent wordt dat al duidelijk. We hebben gemerkt dat op zowel de kalender als de digitale klok het cijfer 13 staat. Niet dat dat iets te maken heeft met Akke's depressie maar was het een soort symboliek die jullie er wilden insteken?
Vanas: "Ik heb een heel ongelukkige jeugd gehad, ik werd sexueel misbruikt door mijn cocker spaniel. Mijn vader liep altijd naakt rond in zijn werkoveral terwijl mijn moeder de cocker spaniel van mijn lijf haalde. Dit alles resulteerde in een soort van depressiviteit die zijn weerga niet kende en resulteerde in deze kleine verwijzingen op de eerste pagina. Mijn Cocker heette immers "dertien"."
Swerts: "Een cocker met geheugenverlies was dat hè. Vandaar dat-ie ook niet ophield."
Vanas: "Ja, maar ik zal 't nooit vergeten (hahaha)..."
Swerts: "Wel, nu ik er terug naar kijk (naar die prent) vraag ik me af waarom ik er geen 13u13 van gemaakt heb. Dat had Akke's ongeluksgevoel symbolisch ietwat duidelijker benadrukt. Maar eigenlijk was 13u03 gewoon het moment waarop ik het uur van dat klokje aan 't tekenen was. En die 13 van het klokje bracht me dan op het idee er ook maar de dertiende van de maand van te maken. De ware toedracht. Weet je, het is een openingsprent die een beetje sfeer en indruk wil maken. Akke's kamer boordevol computers en spelletjes, daar steek je effe tijd in om dat toch een klein beetje gedocumenteerd op papier te zetten en als je er dan zo aan 't prutsen bent, dan vallen zulke dingetjes je als vanzelf te binnen."
Vanas: "Een insidejoke voor ons was ook de naam Estelle Denis op de poster aan de deur."
Swerts: "Zo heette mijn hond... neenee, grapje..."
Vanas: "Het is een anekdote van ons bezoek aan Angoulème dit jaar. We waren er, samen met collega Geert De Sutter, met de wagen naartoe gereden en hadden van de winter weinig of geen last gehad tot we ginder aankwamen en er ineens sneeuw met pakken uit de lucht viel, de enige sneeuw die we dit jaar gezien hebben trouwens..."
Swerts: "Ja maar het kan deze zomer nog gaan sneeuwen..."
Vanas: "Daar zegt ge iets. In ieder geval, we logeerden in Cognac (een goeie gewoonte) en gingen veiligheidshalve dan maar de trein nemen naar het festival. En in de trein zaten we tegenover een bizarre gast, onze leeftijd schat ik. In de stoel langs hem lag er een uitgescheurd artikel over een zekere Estelle Denis, naar 't schijnt een of andere populaire franse journaliste. Grote foto van een mooie vrouw erop. En die gast zat dus de godganse reis lang -en dat was toch voor een klein uurtje - tegen die foto te converseren! Die had dus duidelijk een steek los!"
Swerts: "Inderdaad, en toen de conducteur langskwam voor kaartjes zei die kerel dat hij bij ons hoorde!"
Vanas: "Straf, hè. Zien wij eruit of we een steek los hebben zitten? ..."
Swerts: "... 't Zijn in ieder geval van dat soort dingetjes die we er wel 's insteken."

Akke begint dan aan de 'Camino' - niet het brommertje van vroeger maar de pelgrimstocht - met de belofte iedereen op de hoogte te houden van zijn wedervaren. Hebben jullie die tocht ooit overwogen?
Vanas: "Dagelijks zelfs. Meteen na de eerste verkrachting door mijn Cocker Spaniël zag ik het niet mee zitten. Dus vertrok ik op bezinning. Ik dacht dat het aan mij lag, maar ik was nauwelijks in Kuttekoven (nvdr d.i. een gehucht dichtbij Sint-Truiden) of een Dobermann nam de geur waar van de cocker en nam zijn werk meteen over. Met die Dobermann op mijn rug ben ik niet verder geraakt dan Scherpenheuvel."
Swerts: "... en zeggen dat we zo samen aan Samson en Gert moesten werken. Maar, die pelgrimstocht heb ik nog nooit overwogen. Misschien dat 'k dat ooit 's moet doen. Mijn kerkstoelgang (is dat een correct woord?) is niet om naar huis te schrijven."
Vanas: "Hij heeft het aan 't kruis..."
Swerts: "Is dat wel publiceerbaar?"
Vanas: "Dat vragen ze zich over onze strips ook af. Zijn we gewoon."
Swerts: "Klopt..."

We hebben het ook aan Hec Leemans gevraagd maar is Steve een neef van Balthazar Boma?
Swerts: "Op pagina 6 van album 7 "De prinses van Zonderland" zegt Steve: Ik heb een oom die worstenfabrikant is."
Vanas: "Dat maakt van Steve dus Boma's neef. Hoewel Steve eigenlijk een nicht is..."
Swerts: "Een nicht in een worstenfabriek, stel u voor. Don't shoot the tekenaars, 't was Hec z'n idee." (lacht)
Vanas: "Ze hadden zo'n antwoord verwacht, denk ik."
Swerts: "Zijn we zo voorspelbaar?"
Vanas: "Dat zeggen ze over onze strips ook."
Swerts: "Moeten ze onze strips dan toch ook maar 's lezen, dunkt me!"

Je moest eens weten wat ze allemaal over ons zeggen. Maar even terug naar het album; de helden worden geconfronteerd met valsmunters; hebben jullie eigenlijk ooit geprobeerd om geld na te tekenen (en eventueel uit te geven)?
Vanas: "Nee, nooit. Maar misschien moeten we dat eens proberen."
Swerts: "En dan worden we geklist en vliegen de bak in. En dan hebben we eens tijd om aan onze eigen dingen te werken."
Vanas: "Bedankt voor de tip!"
Swerts: "Tijdens onze jaren aan Sint-Lucas in Hasselt is er wel een docent grafische vormgeving geweest die dat voor de fun eens had gedaan, maar die heeft het toch wel geweten!"
Vanas: "Tja, wellicht verkochten z'n etsen niet zo goed en was dat een goed alternatief om bij te verdienen."
Swerts: "Dat zeggen ze over onze strips ook..."
Vanas: "Mensen zeggen zoveel..."
Swerts: "Maar nu heeft hij wel de clou van het verhaal verklapt."
Niet heel de clou, hé! Laten we het even over een andere boeg gooien; met welk van de personages komen jullie karakterieel het meest overeen?
Swerts: "Ik zou het begot niet weten. Ik zie geen overeenkomsten. Ik zou daar ook niet tussen passen. 't Zou 'n saaie strip zijn met mij in de hoofdrol, zo'n figuurtje dat niets anders doet dan achter een tekentafel zitten. Ben ook al een tijdje afgestudeerd en zo. Nee, laat mij maar achter de tekentafel het verhaal tekenen."
Vanas: "Ik weet het ook niet. Zoë, maar zonder borsten dan?"
Het volgende album zal 'De Robot van Cosinus' heten; mogen we ons dan verwachten aan een album vol wiskundige berekeningen en zal er ook een tangens in rondlopen?
Swerts: "Meer kans dat er een tanga in terug te vinden is, dan een tangens. Dit scenario werd immers door Tom Bouden geschreven die voor Hec Leemans inviel omdat hij op dat moment om gezondheidsredenen het wat kalmer aan moest doen."
Vanas: "Er worden tijdelijk een paar nieuwe figuren geïntroduceerd. Steve krijgt zo een vriend."
Swerts: "En Jasmijn en Tom worden voor de gelegenheid in een Robbedoes en Kwabbernootpakje gestopt."
Vanas: "En dan nog een paar snoodaards, een professor..."
Swerts: "En robots natuurlijk... Voldoende materiaal en figuren om weer een avontuur van te maken."
Maar dat zeggen ze altijd over jullie strips zeker?
Meer info!W817 13:
De A-zielzoeker
Swerts, Vanas & Leemans
Standaard Uitgeverij
4,50 euro
Gepubliceerd op 25 Mei 07 - 09:21
ypxpq1 qmnfvysrmsbb, [url=http://vntwzwvrpdcd.com/]vntwzwvrpdcd[/url], [link=http://yfylmujfkjcz.com/]yfylmujfkjcz[/link], http://lwjisiurkffk.com/
jveuusrfkqz (Email) (URL) - 17 09 08 - 21:53
