Recensie: Cixi van Troy - Eerste boek: Het geheim van Cixi
Meer van hetzelfde
Toen die hele resem spin-offs van Lanfeust van Troy bekend werd gemaakt waren vele striplezers blije mannen, dan wel vrouwen, maar meer en meer begint de vraag te rijzen: “Moet dat nu echt?” (PM)
Meer...Recensie: De wraak van Bakamé
Hete Soep
Na een drietal jaren wachten is er eindelijk nieuw Afrika-gerelateerd werk beschikbaar van Jeroen Janssen en Pieter van Oudheusden.
Deze twee heren van stand (in de stripwereld) werkten al enkele keren samen, de laatste keer voor “De grote Toveraar – De kruisweg van Myipsi” in 2007, maar deze keer overtreffen ze zichzelf. Inzake pagina-aantal en kwaliteit is dit het beste werk dat ze tot nu toe samen afleverden.
Diegenen die gewacht hebben, hadden dus reikhalzend gelijk. De rest, die nog niet wist wat dit duo stripmakers vermag, heeft enkel geluk, omdat ze de werken nu als een zee van ongekende mogelijkheden kunnen bezeilen en ontdekken. (PM)
Meer...Recensie: (Oog-Oger-) Oogst nrs. 1-2 & Eisner Beeldverhalen nr. 4
Ieder Diertje zijn/haar pleziertje
Objectiviteit bestaat enkel in de wetenschap en al zeker niet in recensies. En omdat eigenlijk elke lezer een recensent is in het diepst van zijn gedachten zijn jullie ook al niet objectief. Nah.
De leeservaring hangt af van 1001 zaken zoals gemoed, fysieke toestand, sociale status, persoonlijke affiniteit met het onderwerp, lievelingskleur, geslacht, intelligentie, hoeveelheid ingegroeide teennagels, enz.
We willen ons bij dezen beperken tot 1 factor die het al dan niet goedvinden van het gelezene bepaalt: verwachting.
Wie naar een actie-, of pornofilm kijkt en een goed verhaal verwacht komt meestal bedrogen uit. En daarom leest men recensies; om verwachtingen zoveel mogelijk gelijk te stellen met realiteit. Als de recensent zijn werk doet bent u nooit teleurgesteld.
Deze week: twee stripmagazines waarvoor u twee totaal verschillende verwachtingspatronen mag ontwikkelen in uw (literaire) geest. (PM)
Meer...Recensie: De Wachters - Eerste boek: juli/augustus 1914: Mannen van staal
Iron Man
Nondedju, die hardcovers kosten geld! En meestal blijkt de hoop op een softcover versie dan nog eens van ijdele aard.
Wat te doen dus met deze nieuwe reeks van Dorison, de Franse scenarist die er meestal niet naast schiet. (jaja, Arleston verkoopt meer omdat hij grappig is en Froideval heeft meer naakt maar shjjjt: eigenlijk is het verhaal een belangrijkere factor)
Diep in de buidel tasten dan maar. En wat blijkt? Dat was niet tevergeefs! (PM)
Meer...Recensie: Otto – Nonchalangelo, Roadkill & Hokjesdenken
Three of a Kind
Dat het tijdschrift “Zone 5300” zeer leeswaardig is wisten we al, maar die mensen plachten amper stil te zitten. Naast dat tijdschrift startten ze ook met het uitgeven van volwaardige stripalbums.
Die “Collectie Zone 5300” gooide december jongstleden hoge ogen in mijn ogen met hun eersteling “Cowboy Jan” van Jan Vriends.
In juni werden de dobbelstenen opnieuw geworpen en bleken er niet één, niet twee, maar drie mooie uitgaven onder de (poker)hoed te zitten… (PM)
Meer...Recensie: Lanfeust Odyssey – Boek 1: Het raadsel Goud – Azuur
Afwachten...
De doldwaze avonturier Lanfeust en zijn kameraden hebben waarschijnlijk geen inleiding meer nodig.
Indien u daar wel behoefte aan heeft dan wil dat zeggen dat u beter eerst de eerste cyclus “Lanfeust van Troy” en de tweede cyclus “Lanfeust van de sterren” van deze reeks zou lezen. Dit is namelijk de derde. Vooruit! Ju!
Klaar? Okay, hier komt ie... (PM)
Meer...Recensie: From Hell dl. 1
Eindelijk Part II: The Son of Eindelijk
Hoewel het tot de algemene kennis zou moeten behoren dat men kunstwerken optimaal savoureert in hun brontaal kan het niet anders dan toegejuicht worden dat één van de beste strips ooit gemaakt nu eindelijk ook in het Nederlands verkrijgbaar is.
En alsof dat nog niet genoeg is hebben we hier te maken met een tot in de puntjes verzorgde uitgave. (PM)
Meer...Recensie: In Mijn Ogen
Eindelijk
Voor alle stripliefhebbers wier betere helft nog steeds niet begrijpt wat die in die “prentenboekjes” zien is het moment aangebroken. Het moment waarop je een strip in haar handen kan duwen en kan zeggen: “Je komt misschien wel van Venus en kaartlezen en strips zijn misschien niet aan jou besteed, maar zie eens hier!”
Ja ja, rollenpatronen zijn voor Vlaams Belangstemmers en er bestaan duizenden vrouwelijke striplezers (om over gays, trannies en hermafrodieten nog maar te zwijgen) maar we moeten toch met iets uw aandacht trekken? (PM)
Meer...Recensie: Kronieken van de Zwarte Maan 13: de Profetie
Een echt plaatje
Ben jij zo iemand die, als je bij De Mensen thuis, Lego of Barbies ziet, daar niet met je tengels kan afblijven en draag je nostalgie hoog in het vaandel? Of misschien ben je zo visueel ingesteld dat je uren naar hetzelfde schilderij kan blijven staren?
Voldoe je aan één van die twee beschrijvingen, dan is dit album misschien iets voor jou, zo niet: ontleen dan in de bib een dik wetenschappelijk boek over de toekomst en laat ons gerust. (PM)
Meer...
Recensie: Britten & Brülightly
Details
De eerste graphic novel (we zullen maar met de wolven meehuilen nietwaar) van Hannah Berry, die u volgens de flapteksten zou moeten kennen als “bekend illustrator van tijdschriften” werd in de Engelstalige pers luidkeels bejubeld.
Normaal zet zoiets aan tot achterdocht en jeuk in de kleine teen maar deze keer is er iets van aan. Als debuut kan deze strip namelijk tellen. (PM)
Meer...Strip: De vis, en Ivo (Cassauwers & Claeys)
Ronson Inc 1 - De afrekening (Oosterveer & Ritstier -DLC)
Met de opleving van Eppo komt er ook weer een produktie van langere verhalen op gang door Nederlandse tekenaars. Zo ook dit album door Minck Oosterveer en Willem Ritstier. Nu heeft Minck nog wel wat bedenkingen gehad bij dit eerste verhaal, maar na lezing moet ik toch zeggen dat het een redelijk introductieabum is. Het uitgangspunt is wel boeiend, namelijk het bureau Ronson Inc. dat het opneemt tegen het machige Pinkerton. En bij die onderlinge strijd kijkt men niet op een slachtoffer, al dan niet dodelijk.
In dit album worden natuurlijk de kleurrijke hoofdrolspelers geïntroduceerd. Een lesbische sexbom, een neger, een notoire drinker, en vrouwenversierder, een sexy blonde secretaresse en een hork van een baas. Minck is vooral in het begin goed opdreef, maar in het tweede gedeelte zie je toch wel dat het wat sneller moest. Maar al met al toch een leuk album. En van eigen bodem, dus dat steunen we sowieso van harte!!
***
Recensie: Kronieken van de Zwarte Maan 13: De profetie (Froideval & Pontet - Arboris)
De recente heropleving van uitgeverij Arboris is een heuglijk feit. Te meer omdat Arboris weer albums uitbrengt van lopende reeksen waar we ten opzichte van Frankrijk nogal achterliepen. 'Kronieken van de zwarte maan' is zo'n reeks, en als ik het goed begrepen heb, kunnen we dit jaar nog het afsluitende deel 14 verwachten en een spin off deel 2. Dan zijn alle albums vertaald uit deze reeks. Ik hoop dat Arboris deze strategie volhoudt om de bestaande reeksen in verhoogd tempo te completeren.
'Zwarte Maan' is een genre op zich. Enorm bombastisch van opzet, met grootse veldslagen, enorme monsters, veel magie, veel duivels etc etc.
Doordat het ZO over de top is, is het gewoon erg grappig. De tekeningen zijn zeer dynamisch met veel aparte camerastandpunten. De inkleuring is in dit album nog veel mooier geworden, niet meer die vlakke kleuren uit de vorige delen. Het verhaal gaat over de steeds groter wordende strijd tussen twee machten en die dus zijn apotheose zal kennen in het volgende en laatste deel. (EH)
***
Strip: De vis, en Ivo (Cassauwers & Claeys)
Recensie: Durango 11: Colorado (Swolfs - Arboris)
Nooit meer verwacht, maar ineens was hij daar. 'Durango deel 11'. Arboris is jaren geleden begonnen met de reeks te herdrukken. Dit naar aanleiding van de nieuwe delen die vanaf toen verschenen. Maar de delen 11 en 12 lieten wel heel erg lang op zich wachten. En nu dus toch! Hopelijk volgt deel 12 nu ook snel, want de delen 11 en 12 vormen één verhaal. Een klassiek westernverhaal weer. Mijnstadje waarboven een potentaat (dhr Norton) staat die alles bezit... de mijn, de huizen, de winkels. Er wordt dus flink misbruik gemaakt van de situatie. Norton heeft een plaatselijke militie onder leiding van sherif Maxwell en die houden een waar schrikbewind, waar niet op een dode gekeken wordt.
De dochter van Norton huurt Durango in om orde op zaken te komen stellen, maar aan het einde van dit deel wordt Durango ontmaskerd en verdwijnt hij na een achtervolging in de rivier... Wordt vervolgd dus..
Swolfs gebruikt hier al zijn mooie pure tekenstijl zoals we die ook kennen uit zijn vampierenreeks of uit 'Legende'. Een genot voor het oog toch wel. (EH)
***1/2
Strip: Eten bij een Goblin (Wouter Van Ghysegem)
Wouter van Ghysegem is een student animatie (3de jaar) en heeft dit jaar voor de opdracht illustratie een strip van tien pagina's gemaakt. Hij vroeg of we 'eventueel interesse' hadden zijn strip te publiceren. Tuurlijk hebben we dat. Bij deze dus. Enige feedback voor Wouter is steeds welkom!
Recensie: Umbrella Academy 1 - Apocalypse suite, en 2 - Dallas (Way & Ba - Dark Horse 2008-2009) (Engels)
Degenen die niet thuis zijn in comics denken altijd aan rommelige boekjes met recht toe recht aan verhalen over superhelden die altijd overwinnen. Maar de laatste 20 jaar zijn de ontwikkelingen op tekentechniek, maar VOORAL op verhaaltechniek met grote sprongen vooruitgegaan. Veel engagement, autobiografsche verhalen, of juist veel karakterontwikkeling en daardoor dus veel boeiender. En zelfs als de hoofdpersonages superhelden zijn, zijn de verhalen veel complexer geworden.
Dat geldt zeker ook voor 'Umbrella Academy', waarvan er twee trades (abums zo je wilt) zijn verschenen tot nu toe en die in 2008 de Eisner- en Harvey Award won.
Zeven kinderen worden onder geheimzinnige omstandigheden tegelijk geboren en onder de hoede genomen door de miljonair Hargreeves. Hij zorgt dat hun superkrachten ontwikkelen en al snel vormen ze een team die allerhande bedreigingen bestrijden. Maar net als bij de Jackson Five heerst er een keihard regime en kennen de kinderen geen liefde en aandacht. Dit wreekt zich als snel, waardoor elk kind opgroeit met bitterheid en cynisme. Al snel blijkt dat ze potentieel ZELF een groot gevaar voor de mensheid zijn.
De tekenstijl is nogal cartoony waardoor het geheel wat luchtiger wordt. Want al met al zijn de verhalen zwart en cynisch en vallen er veel doden.
Een heerlijke ervaring deze twee boeken. De tekenaar van dienst is overigens een Braziliaan die samen met zijn broer stevig voet aan de grond heeft gekregen in Amerika. (EH)
****
Recencie: Black Jack 10 (Tezuka - Vertical) (Engels)
Manga's met een ijzeren regelmaat uitbrengen. In Amerika weten ze daar wel raad mee. Want deze Tezuka-klassieker krijgt om de twee maanden een nieuw deel. Nu is het voor deze reeks niet zo cruciaal dat de delen elkaar snel opvolgen, want het zijn telkens bundels met korte verhalen. Eigenlijk ongelooflijk hoe veel variaties Tezuka op hetzelfde thema kan maken. Het draait immers telkens om dr Black Jack die de meest hopeloze ziektegevallen TOCH weet te redden. Maar de verhalen gaan feitelijk over de menselijke reacties. Een kidnapper die het ontvoerde kind belangrijker vindt dan zichzelf en het losgeld, een terreurgroep die per ongeluk een onschuldig slachtoffer probeert te redden.
Ook zijn er twee verhalen over de familiegeschiedenis van Black Jack. Na 20 jaar ontmoet hij zijn vader die hen in de steek had gelaten. En op een wrede manier neemt Black Jack wraak. Want onze held kent ook zeker zijn zwarte kanten. Boeiende verhalen dus. Tezuka's typerende mangastijl is heel effectief en snel, kent veel "beweging" in de tekeningen, terwijl sommige landschappen er uit zien alsof hij daar weken aan de details heeft gewerkt.
Uitgeverij L heeft telkens Nederlandse vertalingen gemaakt van de Tezuka-boeken die bij de Amerikaanse uitgeverij Vertical verschenen. 'Boedha', 'Ode aan Kirihito', 'MW' zijn al vertaald. Een nieuw vertaalproject zou dus 'Black Jack' kunnen zijn, of het lange verhaal 'Apollo's Song'. (EH)
***1/2
